ชายสองคนมาหาท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม ระหว่างการทำหัจญ์อำลา ขณะที่ท่านกำลังแจกทาน พวกเขาขอให้ท่านแบ่งทานให้บ้าง ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม จ้องมองพวกเขาอยู่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพื่อดูว่าสถานการณ์ของพวกเขาเป็นอย่างไร และทานนั้นได้รับอนุญาตสำหรับพวกเขาหรือไม่? ท่านเห็นพวกเขาเป็นชายฉกรรจ์สองคน จึงกล่าวว่า: “หากเจ้าต้องการ ข้าจะแบ่งส่วนทานให้เจ้าบ้าง ผู้ใดมีทรัพย์สมบัติมากเพียงพอ หรือผู้ที่สามารถทำงานหนักหาเงินได้ แม้จะไม่มีทรัพย์สมบัติมากพอที่จะทำให้ตนมั่งคั่ง ก็ไม่มีส่วนแบ่งทานนั้น"

• การห้ามการขอของบุคคลที่ร่ำรวยหรือบุคคลที่มีพละกำลังในการแสวงหาได้
• หลักการพื้นฐานเกี่ยวกับผู้ที่ไม่มีเงินคือความยากจนและมีสิทธิได้รับการบริจาคทาน
• ความแข็งแกร่งเพียงอย่างเดียวไม่ได้หมายความว่าไม่มีสิทธิ์ได้รับการบริจาคทาน แต่จะต้องมาพร้อมกับความสามารถในการหารายได้ด้วย
• บุคคลที่สามารถหารายได้ที่เพียงพอ จะไม่ได้รับอนุญาตให้รับซะดากะฮ์ฟัรฎู เพราะว่าเขาสามารถพึ่งพาตนเองได้จากรายได้ของเขา เช่นเดียวกับคนรวยที่สามารถพึ่งพาตนเองได้จากเงินของเขา
• การอบรมสั่งสอนอันยิ่งใหญ่ของท่านนบีต่อบุคลิกภาพของมุสลิม คือ ให้มีความภาคภูมิใจในตนเอง และมุ่งสู่การให้ ไม่ใช่การรับ ขอ หรือความเกียจคร้าน