Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) амр намудааст, ки мусалмон бо дасти росташ бихӯрад ва бинӯшад. Ва аз хӯрдану нӯшидан бо дасти чап наҳйи кардаанд, зеро шайтон бо дасти чап мехӯрад ва менӯшад.

• Наҳйи аз монанд сохтани худ ба шайтон дар хӯрдану нӯшидан бо дасти чап.

1. Асосӣ
2. Фазоил ва одоб
3. Одоби шаръӣ
4. Одоби хурдану нушидан
5. Ҳадис

• Эй писар! (дар ибтидои таом) номи Аллоҳро бигӯ, бо дасти ростат бихӯр ва аз он чи дар пешат аст, бихӯр
• Худованд аз бандае, ки чун таом хурд Худоро ҳамд гӯяд, ё об нӯшад Худоро ҳамд (Алҳамду лиллоҳ) гӯяд, розӣ мешавад