Умар (Худованд аз ӯ розӣ бод) хабар медиҳад, ки Расули Худо (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) ононро аз ҳар ончи такаллуф (машаққат ва сахтӣ) меорад, бидуни онки ниёзе ба он бошад, чи дар гуфтор ва чи дар амал, наҳй фармуданд.

• Аз ҷумлаи такаллуфот, ки наҳй шудааст иборатанд аз:, пурсишҳои зиёд, дар ончи илм ва огоҳӣ надорад худро ба таклиф андохтан ва ё сахтгир будан дар коре, ки Худо барояш осон кардааст.
• Мусалмон бояд худро ба мудоро ва адами машақатоварӣ дар амалу кирдор, яъне дар хӯрдану ошомидан, дар гуфтор ва дар тамоми ҳолатҳои зиндагӣ, одат диҳад.
• Ислом дини осонӣ аст.

1. Асосӣ
2. Фазоил ва одоб
3. Фиқҳи ахлоқ
4. Ахлоқи нописанд
5. Ҳадис

• Аз ҳафт (гуноҳи) ҳалоккунанда дурӣ ҷӯед
• Суханчин вориди биҳишт намешавад
• Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) аз қазаъ (тарошидани як қисме аз мӯи сар ва гузоштани қисмати дигар) наҳй фармуданд
• Нафратовартарин мардум назди Аллоҳ, кинатузтарини хусуматгаронанд