Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) умматашро ба дуое, ки ҳангоми ворид шудан ба масҷид гуфта мешавад, ҳидоят кард: (Бор илоҳо, дарҳои раҳмати худро барои ман боз кун), пас аз Аллоҳ Таъоло талаб мекунад, ки асбоби раҳматашро барои ӯ фароҳам оварад. Ва чун хост аз масҷид берун равад, бигӯяд: (Бор илоҳо, аз фазли Ту металабам), пас аз Аллоҳ Таъоло фазли Ӯ ва эҳсони бештари Ӯ аз ризқи ҳалолро бихоҳад.

• Хондани ин дуо ҳангоми даромадан ба масҷид ва баромадан аз он мустаҳаб аст.
• Зикри "раҳмат" ба таври хос ҳангоми ворид шудан ба масҷид ва ёд кардан аз "фазл" ҳангоми хориҷ шудан аз масҷид барои он аст, ки касе, ки ба масҷид дохил мешавад, машғул ба чизе мешавад, ки ӯро ба Аллоҳ ва биҳишташ наздик месозад. Пас, зикри "раҳмат" дар ин мақом муносиб аст. Ва чун аз масҷид берун меравад, дар роҳи касби фазлу неъмат ва рӯзии Аллоҳ талош мекунад, пас ёд кардан аз "фазл" дар ин ҷойгоҳ муносиб аст.
• Ин зикрҳо ҳангоми даромадан ба масҷид ва баромадан аз он гуфта мешавад.

1. Асосӣ
2. Фиқҳ ва усули фиқҳ
3. Фиқҳи ибодот
4. Намоз
5. Аҳкоми масҷидҳо
6. Ҳадис

• Агар яке аз шумо вориди масҷид шуд, пеш аз он ки бинишинад, ду ракаъат намоз бигузорад
• Ҳар ки барои Аллоҳ масҷиде бино кунад, Аллоҳ барои ӯ дар биҳишт монанди он хоҳад сохт
• Як намоз дар масҷиди ман беҳтар аз ҳазор намоз дар дигар масҷидҳо аст, ҷуз Масҷидулҳаром (ҳарами маккӣ)
• Худоё! қабри маро чун бутхона магардон