Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) дар мавриди сарнавишти офариниш мефармояд, ки Худованд ҳама ончи дар тақдири инсонҳост, зиндагӣ, марг, рӯзӣ ва монанди инҳо, панҷоҳ ҳазор сол қабл аз офариниши замину осмонҳо дар лавҳи маҳфуз ба таври муфассал навиштааст, ва мутобиқи ончи Ӯ Таъоло муқаддар фармудааст, воқеъ мешавад. Ҳар чизе воқеъ мешавад ба иродат ва тақдири Худовандӣ аст. Ончи бар банда расид, мумкин набуд, ба ӯ нарасад, ва ончи ба ӯ нарасидааст, мумкин набуд, ки ба ӯ бирасад.

• Имон ба қазо ва қадар воҷиб аст.
• Тақдир иборат аст аз: илми Худованд бар ҳама чиз, аз офариниш, навиштан ва иродаи Ӯ Таъоло бар онҳо.
• Имон доштан бар инки тақдир пеш аз офариниши осмонҳо ва замин навишта шудааст, ки боиси ризоят ва таслим шудан мегардад.
• Ва имон доштан бар инки Ъарши Худованд пеш аз офариниши осмонҳо ва замин болои об буд.