නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් එක්තරා යුද්ධයක් සඳහා පිටත්ව යමින් සිටියහ. එතුමාණන් සමග මුහාජිර් මෙන්ම අන්සාරි සහාබාවරුන් (රළියල්ලාහු අන්හුම්) ද වූහ. මුහාජිර් වරුන්ගෙන් පුද්ගලයෙක් අන්සාර් වරුන් ගෙන් පුද්ගලයකුට තම අතින් පසුපසට පහර දුන්නේය. එවිට අන්සාරිවරයා අහෝ අන්සාරිවරුනි, මට උපකාර කරන්න යැයි පවසා සිටි අතර මුහාජිර් වරයා ද අහෝ මුහාජිර් වරුනි, මට උපකාර කරන්න යැයි පවසා සිටියේය. එය අල්ලාහ්ගේ දූතයාණන්ගේ (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) කණට වැකී එතුමාණෝ: මේ මොකක්ද? යැයි විමසූහ. එවිට ඔවුහු මුහාජිර් වරුන්ගෙන් කෙනෙක් අන්සාර් වරුන්ගෙන් කෙනෙකුගේ පසුපසට අතින් පහරක් දී ඇත. එහෙයින් අන්සාරිවරයා අහෝ අන්සාරිවරුනි, මට උදව් කරනු යැයි ද මුහාජිර් වරයා ද අහෝ මුහාජිර් වරුනි, මට උදව් කරනු යැයි පවසා සිටියේය. එවිට නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: මෙම පූර් ව ඉස්ලාමීය මෝඩ පුරුද්ද අත්හරින්න. මක්නිසාදයත් එය අශික්ෂිතය පීඩාකාරීය පිළිකුල් සහගතය. එනම් මිනිසෙකු තම විරුද්ධවාදියා විසින් පරාජය කරන විට, ඔහු තම ජනතාව අමතයි. ඔවුන් නොදැනුවත්කම සහ උමතුවෙන් - පීඩකයා හෝ පීඩිතයා වේවා ඔහුගේ සහයට යුහුසුළුව පැමිණෙති. නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් මදීනාවට පැමිණි අවස්ථාවේ අන්සාර් වරුන් මුහාජිර් වරුන්ට වඩා අධිකව සිටි අතර ඉන් පසුව මුහාජිර් වරුන්ගේ සංඛ්‍යාව වැඩි විය. කුහකයින්ගේ ප්‍රධානියෙකු වූ අබ්දුල්ලාහ් ඉබ්නු උබෙයි ඉබ්නු සලූල් මෙසේ පැවසීය: "ගිනි ඇවිළී ඇත. කාරණය මේ සීමාව දක්වා පැමිණියේ ද? අල්ලාහ් මත දිවුරා පවසමි. අපි මදීනාවට හැරී ගියේ නම් ප්‍රභූවරුන් -තමන් හා තමන් සමග වූවන් ගැන කියමින්- මදීනාවේ සිටින පහත් අය -නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් හා ඔහු සමග සිටින්නන්- ඵලවා හැරිය යුතුය." එවිට උමර් ඉබ්නු අල්-කත්තාබ් (රළියල්ලාහු අන්හු) තුමා: අහෝ අල්ලාහ්ගේ දූතයාණනි, මට ඉඩ දෙන්න මම ඒ කුහකයාගේ ගෙල සිදලන්නම් යැයි පැවසීය. එවිට නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ. "ඔහුව අත්හරින්න. සැබැවින්ම මුහම්මද් ඔහුගේ අනුගාමිකයින් මරා දමන බවට මතුපිටින් හෝ මිනිසුන් කතා නොකළ යුතුය."

• ඉස්ලාමයට පෙර පැවති අඥාන මෝඩ පිළිකුල් සහගත සිරිත් විරිත් සහ සම්ප්‍රදායන් වචනයෙන් හෝ ක්‍රියාවෙන් තහනම් කිරීමට හේතුව, ඉස්ලාම් දහම පැමිණියේ මිනිසුන්ව එයින් ඈත් කර ඔවුන්ට නිවැරදි හා සත්‍ය දේ වෙත මඟ පෙන්වීමටය.
• ව්‍යාජ පක්ෂග්‍රාහීත්වයට එරෙහිව අනතුරු ඇඟවීම සහ ඒ ගැන ප්‍රවේශම් වීම කිලිටි හා අපිරිසිදු දෙයකින් ප්‍රවේශම් වීම හා සමානය.
• සතුරුකම සහ වෛරය අවුස්සන සෑම දෙයක්ම තහනම් කිරීම.
• අන්-නවවි තුමා මෙසේ පැවසීය: "නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් එය ජාහිලිය්යා ප්‍රකාශය ලෙස හැඳින්වූයේ එතුමාණන් එයට අකමැති වූ බැවිනි. මන්ද එය පූර් ව-ඉස්ලාමීය යුගයේ භාවිතා කළ කරුණු අතරින් එකක් විය. එනම් ලෞකික කටයුතු සහ ඒවාට අදාළ දේවල් සඳහා ගෝත්‍රවලට සහාය දැක්වීමයි. පූර් ව-ඉස්ලාමීය යුගය පවුල් සහ ගෝත්‍ර හරහා එහි අයිතිවාසිකම් ලබා ගැනීමට භාවිතා කළ බැවින් ඉස්ලාමය එය අහෝසි කළ අතර ෂරියා තීන්දු අනුව නඩු විසඳා ගැනීමට නියම කළේය. එබැවින් පුද්ගලයෙක් තවත් කෙනෙකුට එරෙහිව වරදක් කළහොත්, විනිසුරුවරයා ඔවුන් අතර තීන්දු දෙනු ඇත. ඉස්ලාමයේ නීතිරීතිවලින් ස්ථාපිත කර ඇති පරිදි ඔහුගේ වරදෙහි ප්‍රතිවිපාකවලට ඔහු බැඳී සිටී.
• අස්-සින්දී තුමා මෙසේ පවසයි: පූර් ව ඉස්ලාමීය යුගයේ ජනයාගේ සිරිත වූයේ යමෙක් තම ගෝත්‍රයෙන් පැවත එන්නේ නම් ඔහුට සහාය දීමය. එය අවලංගු බව එතුමාණන් පැහැදිලි කළේය. එබැවින්, කිසිවෙකුට තම ගෝත්‍රයෙන් ඉල්ලා සිටීමට හේතුවක් නැත. සත්‍යයට සහාය දැක්වීම සම්බන්ධයෙන් ඉල්ලා සිටිනුයේ සෑම විශ්වාස කරන්නෙකුටම ඔහු තම ගෝත්‍රයෙන් පැමිණියත් නැතත් ඔහුට සහාය වීමය.
• කුහකයින් නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් සහ එතුමාගේ සහගාමීන්ට එරෙහිව අසභ්‍ය වචන කියමින් නිර් භීතව කතා කළහ.
• කුහකයින් විසින් තමන්ට සිදු කරන ලද හිංහසනයන් සම්බන්ධයෙන් නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් අතිශයින් ඉවසිලිවන්තව විඳ දරා ගනිමින් කටයුතු කළහ.
• ඉස්ලාමයට පිවිසීම වළක්වාලන ඕනෑම ක්‍රියාවක් සම්බන්ධයෙන් ප්‍රවේසම් වීම. ඊට හේතුව මුහම්මද් තම සගයන් මරා දමන බව මිනිසුන් නොකියනු වස් නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ කුහකයින් ඝාතනය කිරීමෙන් වැළකී සිටියහ.

1. මුල් පිටුව
2. මහිමයන් සහ ආචාරධර්ම
3. සදාචාරයේ නීති විද්යාව
4. අපහාසාත්මක සාරධර්ම
5. නබි වදන

• “මුස්ලිම්වරයාට බැන වැදීම දුෂ්ටකමකි. ඔහු සමග ගැටුම් ඇති කර ගැනීම දේවත්වය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමකි.”...
• “මිනිසා තම දෙමාපියන්ට බැණවැදීම මහා පාපයන් අතරින් එකකි.” එසේ මිනිසා තම දෙමාපියන්ට බැණ වදිනු ඇත්දැ?යි විමසන ලදී. එතුමා “එසේය. ඔහු තවත් මිනිසකුගේ පියාට බැණ වදී. ඔහු මොහුගේ පියාට බැණ වදිනු ඇත. ඔහු ඔහුගේ මවට බැණ වදී. ඔහු ද මොහුගේ මවට බැණ වදිනු ඇ...
• අපරාධය යනු මළවුන් කෙරෙන් නැගිටුවනු ලබන දිනයේ පවතින අන්ධකාරයන්ය.
• සැබැවින්ම අල්ලාහ් අපරාධකරුට කල් ලබා දෙයි. අවසානයේ ඔහු ඔහුව ග්‍රහණය කළ විට ඔහුව අත් නොහරියි