කාන්තාවකගේ විවාහය, භාරකරුවකු විසින් සිදු කරනු ලබන විවාහ ගිවිසුමක් හරහා මිස වලංගු නොවන බව නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ පැහැදිලි කළහ.

• විවාහය වලංගු වීමේ දී එක් කොන්දේසියක් වනුයේ භාරකරුවකු සිටීමය. වලී හෙවත් භාරකරුවකු නොමැතිව විවාහය සිදු වූයේ නම්, හෝ කාන්තාව තමන් විසින්ම විවාහය කර ගන්නේ නම් හෝ එම විවාහය වලංගු වන්නේ නැත.
• වලී හෙවත් භාරකරු විය යුත්තේ ඔහු කාන්තාවට වඩාත් සමීප වූ තැනැත්තාය. වඩාත් සමීප කෙනෙකු සිටිය දී දුරින් සිටින භාරකරුවකු විසින් ඇයව විවාහ කර දෙනු නොලැබේ.
• භාරකරුවා සම්බන්ධයෙන් ගත් කළ: ඔහු වැඩිවියට පත් වූ අයකු විය යුතුයි. පිරිමියෙකු විය යුතුයි. විවාහයේ හොඳ නරක පිළිබඳ දැනුම ඇති මඟපෙන්වන්නෙකු විය යුතුයි. භාරකරු අතර හා භාර කරනු ලබන තැනැත්තා අතර දහම පිළිබඳ එකඟතාවක් තිබිය යුතුයි. ඒ අනුව, කවරෙකු මෙම ගුණාංගවලින් වර්ණනා කරනු නොලැබුවේ ද විවාහ ගිවිසුමේ දී භාරකාරත්වය දරන්නට ඔහු සුදුස්සෙකු විය නොහැක.

1. මුල් පිටුව
2. ආගමික නීති හා එහි මූලධර්ම
3. පවුල් පිළිබඳ ආගමික නීති
4. විවාහය
5. නබි වදන

• “දේවත්වය විශ්වාස කරන්නෙක් දේවත්වය විශ්වාස කරන්නියක් ගැන ක්‍රෝධයක් ඇති කරගත නො යුතුය. ඇයගෙන් යම් ගතිගුණයක් ඔහු පිළිකුල් කළේ නම්, ඇයගෙන් වෙනත් දැයක් (ගතිගුණයක්) ගැන තෘප්තියට පත් වනු ඇත...
• කන්යාවියක් ඇගෙන් අවසර පතන තෙක් විවාහ කර දෙනු නොලැබේ. මෙය අසා සිටි එතුමාණන්ගේ සහගාමීහු “අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි! ඇය විසින් අවසරය ලැබිය කෙසේද?” යැයි විමසුහ. එවිට එතුමාණන්: “ඇය නිහඬව සිටීම” (ඇගේ අවසරය) යි" පැවසුහ....
• කවර හෝ කාන්තාවක් ඇයගේ භාරකරුවාගේ අනුමැතියෙන් තොරව විවාහ වූවා ද ඇයගේ විවාහය වලංගු නැත යැයි තුන්වරක් පවසා, ඇය සමග පහස විද ඇති බැවින් ඇයට පිරිනමන ලද විවාහ ත්‍යාගය ඇය සතු වේ. භාරකරුවන් ගැටලු ඇති කර ගත්තේ නම් භාරකරුවකු නොමැති වන අයට භාරකරු වනුයේ...