ابو برده رضي الله عنه کیسه کوي چې پلار یې، ابو موسی الاشعري رضي الله عنه، سخت ناروغ شو تر دې چې بې‌هوښه شو، نو سر یې د خپلې کورنۍ د یوې مېرمنې په غېږ کې کېښود، هغې چیغه کړه او ژړا یې پیل کړه، خو هغه د خپلې بې‌هوښۍ له امله ونه توانېد چې هغې ته څه ووایي. خو کله چې راویښ شو ویې ویل: زه له هغه چانه بېزار یم چې رسول الله صلی الله علیه وسلم ترې بې زاره شوی دی، او یقینا چې رسول الله صلی الله علیه وسلم د هر هغه چا څخه بېزار دی چې هغه: (صالقه) وي: هغه چې د مصیبت پر مهال چغې وهي. (الحالقه) وي: هغه چې د مصیبت پر مهال خپل سر خریي (له ځانه وېښتان شکوي). (الشاقة) وي: هغه چې د مصیبت پر مهال خپلې جامې (ګرېوان) څیرې کوي. ځکه دا کارونه د جاهلیت له کړنو څخه دي، بلکې د مصیبت پر مهال په صبر باندې امر شوی او دا چې له الله تعالی څخه یې اجر وغوښتل شي.

• د جامو څيري کول، وېښتان وېستل او د مصیبت پر مهال چغې وهل له کبیره ګناهونو څخه دي.
• له چېغو او ستاینو پرته خفګان کول او ژړا حرام نه دي، ځکه دا کار د الله تعالی په تقدیر د صبر کولو خلاف عمل نه دی، بلکې رحمت دی.
• په وینا او یا عمل سره د الله په دردوونکو او سختو برخلیکونو خفګان او ناخوښي څرګندول حرام دي.
• د مصیبتونو پر مهال صبر کول واجب دي.

1. کور‌پاڼه
2. عقیده
3. پر قضاء او تقدير ايمان
4. د قضا او تقدیر مسألې
5. حدیث

1. کور‌پاڼه
2. فقه او اصول یې
3. د عبادتونو فقه
4. جنازې
5. مرګ او احکام یې
6. حدیث

• د چا لپاره چې الله تعالی د خیر اراده وکړي، نو هغه- په مصیبتونو سره - امتحانوي
• مړو ته ښکنځل مه کوئ، ځکه چې هغوی هغه څه ته ورغلي دي چې مخکې یې له ځان څخه لیږلي دي
• کله چې الله تعالی د یو بنده په اړه په یوه ځمکه کې د هغه د مرګ پرېکړه وکړي، نو هغې ځمکې ته د ورتګ لپاره ورته اړتیا پیدا کړی شي
• الْمُؤْمِنُ الْقَوِيُّ، خَيْرٌ وَأَحَبُّ إِلَى اللهِ مِنَ الْمُؤْمِنِ الضَّعِيفِ، وَفِي كُلٍّ خَيْرٌ،