Ebu Burde (Allahu qoftë i kënaqur me të!) transmeton se babai i tij, Ebu Musa Eshariu (Allahu qoftë i kënaqur me të!), u sëmur rëndë derisa i ra të fikët. Koka e tij ishte në prehërin e njërës prej grave të tij, e cila bërtiti dhe vajtoi, por ai nuk mundi t’i përgjigjej për shkak të gjendjes së pavetëdijshme. Kur u këndell, tha: Unë distancohem nga kushdo që është distancuar prej tij i Dërguari i Allahut ﷺ. Ai është distancuar prej: Es Salikah: gruaja që ngrit zërin me vajtime kur e godet ndonjë fatkeqësi. El Halikah: gruaja që rruan flokët në shenjë pikëllimi për fatkeqësinë që e ka goditur. Esh Shakkah: gruaja që shqyen rrobat nga mërzia për fatkeqësinë që e ka goditur. Kjo, ngase këto veprime janë prej zakoneve të kohës së injorancës paraislame (xhahilijetit). Në vend të tyre, njeriu urdhërohet të jetë i durueshëm në kohë fatkeqësie dhe ta kërkojë shpërblimin te Allahu.

• Shqyerja e rrobave, rruajtja e flokëve dhe ngritja e zërit me vajtime kur godasin fatkeqësitë janë të ndaluara dhe konsiderohen mëkate të mëdha.
• Pikëllimi dhe të qarët, pa vajtime dhe pa ngritje zëri, nuk janë të ndaluara, sepse nuk bien ndesh me durimin ndaj caktimit të Allahut; përkundrazi, ato janë një formë mëshire.
• Është e ndaluar të shprehet pakënaqësi ndaj caktimeve të dhimbshme të Allahut, qoftë me fjalë apo me vepra.
• Durimi është obligim në kohë fatkeqësie.

1. Ballina
2. Akideja
3. Besimi në kadanë dhe kaderin
4. Çështje të kadasë dhe kaderit
5. Hadithi

1. Ballina
2. Fikhu dhe usuli-fikh (bazat e fikhut)
3. Fikhu i ibadeteve
4. Xhenazet
5. Vdekja dhe normat që kanë të bëjnë me të
6. Hadithi

• “Besimtari i fuqishëm është më i mirë dhe më i dashur tek Allahu se besimtari i dobët, e megjithatë të dy kanë mirësi
• Nëse Allahu ka caktuar që ndonjë njeri të vdesë në një vend të caktuar, ia bën një nevojë për të shkuar atje
• Atë të cilit Allahu i do mirësi, e sprovon
• Mos i shani të vdekurit, sepse ata kanë arritur te veprat që kanë punuar!