တမန်တော်မြတ်(ဆွလ္လလ္လာဟုအလိုင်ဟိဝစလ္လမ်) မိန့်ကြားတော်မူသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့မတိုင်မီက လူမျိုးတစ်မျိုးတွင် ဘုရင်တစ်ပါး ရှိခဲ့ဖူးသည်။ ထိုဘုရင်ထံတွင် မှော်အတတ်ပညာရှင် တစ်ဦးရှိခဲ့သည်။ ထို မှော်ဆရာသည် အိုမင်းလာသောအခါ ဘုရင်အား ဤသို့လျှောက်ထားသည်- “ကျွန်ုပ် အိုမင်းလာပါပြီ။ ထို့ကြောင့် လူငယ်တစ်ဦးကို ကျွန်ုပ်ထံသို့ စေလွှတ်ပေးပါ။” ကျွန်ုပ် ထိုလူငယ်အား မှော်ပညာကို သင်ကြားပေးပါမည်။ ထိုအခါဘုရင်သည် မှော်ဆရာထံ မှော်အတတ်ပညာကို သင်ယူစေရန် လူငယ်တစ်ဦးကို စေလွှတ်လိုက်လေသည်။ ထိုလူငယ်သည် မှော် ဆရာထံသွားသော လမ်းတွင် နစ်ွရာနီဘုန်းတော်ကြီး တစ်ပါးနှင့် တွေ့လေ၏။ တစ်ကြိမ်တွင် ထိုဘုန်းတော်ကြီးထံ ထိုင်နေရင်း သူ၏စကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် နှစ်သက်သဘောကျသွားလေသည်။ ထို့နောက်မှစ၍ သူသည် မှော်ဆရာဆီသို့ သွားတိုင်း ထိုဘုန်းကြီးထံတွင် ထိုင်နေကာ စကားနားထောင်တတ်လာသည်။ မှော်ဆရာက ၎င်းအား နောက်ကျသည့်အတွက် ရိုက်နှက်လေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် လူငယ်သည် ထိုအကြောင်းကို နစ်ွရာနီဘုန်းကြီးထံ ညည်းညူတိုင်းတန်လေရာ ဘုန်းကြီးက “သင်သည် မှော်ဆရာကို ကြောက်ရသည့်အခါတွင် ‘ကျွန်ုပ်၏ မိသားစုက ချုပ်နှောင်ထားသဖြင့် နောက်ကျပါသည်’ ဟု ပြောလော့။ ထိုနည်းတူ မိသားစုကို ကြောက်ရလျှင် ‘မှော်ဆရာက ချုပ်နှောင်ထားသဖြင့် နောက်ကျပါသည်’ ဟု ပြောလော့” ဟု အကြံပေးလိုက်လေသည်။ ဤအတိုင်း နေထိုင်လျက်ရှိစဉ် တစ်နေ့တွင် လူငယ်သည် လူတို့အား သွားလာခြင်းမှ ဟန့်တားနေသော ကြီးမားသည့် တိရစ္ဆာန်ကြီးတစ်ကောင်နှင့် ကြုံလေသည်။ ထိုအခါ လူငယ်က “ယနေ့ပင်လျှင် မှော်ဆရာ၏ရပ်တည်ချက်က သာလွန်သည်လော၊ သို့တည်း မဟုတ် နစ်ွရာနီဘုန်းတော်ကြီး ၏ရပ် တည်ချက်က သာလွန်သည်လော ဆိုသည်ကို သိရတော့မည်” ဟု ပြောဆိုခဲ့၏။ ထို့နောက်သူသည် ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ကောက်ယူကာ “အို-အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၊ အကယ်၍ ဘုန်းတော်ကြီး၏ ရပ်တည်ချက်သည် မှော်ဆရာ၏ ရပ်တည်ချက်ထက် အရှင်မြတ်နှစ်သက်တော်မူသည့် အရာဖြစ်လျှင် လူတို့ သွားလာနိုင်ရန်အတွက် ဤတိရစ္ဆာန်ကြီးကို သတ်ပစ်တော်မူပါ” ဟု ဆုတောင်းကာ ထိုကျောက်ခဲဖြင့် ပစ်လိုက်လေသည်။ ကျောက်ခဲသည် ထိုတိရစ္ဆာန်ကြီးကို ထိမှန်ကာ သေစေလိုက်သဖြင့် လူတို့သည် ထိုလမ်းမှ သွားလာနိုင်ကြကုန်၏။ ထို့နောက် လူငယ်သည် ဘုန်းတော်ကြီးထံသို့ သွားရောက်ကာ ဖြစ်စဉ်ကိုပြန်လည်ပြောပြလေသည်။ ထိုအခါ ဘုန်းတော်ကြီးက သူ့အားဤသို့ ပြောဆိုလေ၏။ ထိုအခါ ဘုန်းတော်ကြီးက ၎င်းအားပြောသည်မှာ - “ အို- ချစ်သား... ယနေ့မှစ၍ သင်သည် ကျွန်ုပ်ထက် သာလွန်နေပါပြီ။ သင်၏အရည်အချင်းသည် ကျွန်ုပ်မြင်နေရသည့်အတိုင်း မြင့်မားစွာ ရောက်ရှိလာပါပြီ။ မကြာမီ သင်သည် စမ်းသပ်ခြင်းကို ခံရမည်။ အကယ်၍ စမ်းသပ်ခံရပါက ကျွန်ုပ်အား ဖော်ထုတ်ညွှန်ပြခြင်း မပြုလေနှင့်”။ ထိုလူငယ်သည် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏ အလိုတော်ဖြင့် မျက်စိကန်းသူများ၊ အနာကြီးရောဂါသည်များကို သက်သာပျောက်ကင်းစေနိုင်ကာ အခြားသော ရောဂါများကိုလည်း ကုသနိုင်စွမ်း ရှိလာခဲ့လေသည်။ ထိုသတင်းကို ဘုရင်၏ အနားတွင် အမြဲထိုင်လေ့ရှိသော မျက်စိကန်းနေသူတစ်ဦးက ကြားသိရသဖြင့် လက်ဆောင်ပဏ္ဏာ အများအပြားယူဆောင်ကာ လူငယ်ထံသို့ ရောက်လာပြီး- “အကယ်၍သင်သည် ကျွန်ုပ်အား သက်သာ ပျောက်ကင်းအောင်ပြုလုပ်ပေးပါက ( မျက်စိအမြင်အာရုံကိုပြန်လည်ရရှိရန် ကုသပေးပါက) ဒီမာရှိတယ့် လက်ဆောင်အားလုံးဟာ သင့်အတွက်ဖြစ်တယ်” ဟု ပြောဆိုလေသည်။ လူငယ်က “ကျွန်ုပ်သည် မည်သူ့ကိုမျှသက်သာပျောက်ကင်းအောင် ပြုလုပ်ပေးနိုင်စွမ်းမရှိပါ။ အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်သာလျှင် သက်သာ ပျောက်ကင်းအောင်ပြုလုပ်ပေးနိုင်တော်မူသည်။ အကယ်၍ အသင်သည် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်အား အီမာန်သက်ဝင်ယုံကြည်လျှင် ကျွန်ုပ်သည် အရှင်မြတ်ထံ ဆုတောင်းပေးမည်၊ ထိုအခါ အရှင်မြတ်က အသင့်အား သက်သာပျောက်ကင်းစေတော်မူမည်” ဟု ပြောလိုက်လေသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုသူသည် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်အား အီမာန်သက်ဝင်ယုံကြည်လိုက်ရာ အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်က သူ့အား သက်သာပျောက်ကင်းစေတော်မူလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် သူသည် ဘုရင်ထံသို့ သွားရောက်ကာ ယခင်ကဲ့သို့ပင် ဘုရင်၏အနားတွင် ထိုင်နေလေသည်။ ဘုရင်က သူ့အား-မည်သူက သင့်မျက်စိအမြင်ကိုပြန်ပေးသနည်း” ဟု မေးလေရာ၊ သူက “ကျွန်ုပ်၏ ရဗ်အရှင်သခင်က ပြန်ပေးတော်မူသည်” ဟု ဖြေလိုက်၏။ ဘုရင်က “ငါ့အပြင် သင့်အတွက် အခြားအရှင်သခင် ရှိသေးသလော” ဟု မေးပြန်ရာ- သူက“ကျွန်ုပ်၏ ဖန်ဆင်းရှင်လည်းဖြစ်၊ အသင်၏ ဖန်ဆင်းရှင်လည်းဖြစ်တော်မူသော အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်ပင် ဖြစ်တော်မူသည်” ဟု ဖြေလိုက်လေသည်။ ထိုအခါဘုရင်သည် ထိုသူကို ဖမ်းဆီးကာ လူငယ်အကြောင်းကို ဖော်ထုတ်ပြောဆိုသည်အထိ ဆက်တိုက် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်လေသည်။ ထို့နောက် လူငယ်ကို ခေါ်ဆောင်လာကြ၏။ ဘုရင်က လူငယ်အား- “ချစ်သားသင်၏မှော်အတတ်သည် မျက်စိကန်းသူနှင့် အနာကြီးရောဂါသည်တို့ကို သက်သာပျောက်ကင်းစေနိုင်သည် အဆင့်အထိ ရောက်ရှိလာပြီ။ သင်သည် ဤသို့သော အမှုကိစ္စများကို ပြုလုပ်နိုင်နေပြီ” ဟု ပြောဆိုလေသည်။ ထိုအခါလူငယ်က “ကျွန်ုပ်သည် မည်သူ့ကိုမျှ သက်သာပျောက်ကင်းစေနိုင်ခြင်းမရှိပါ။ အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်သာလျှင် သက်သာပျောက်ကင်းစေနိုင်တော်မူသည်” ဟု ဖြေကြားလိုက်လေသည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရင်သည် သူ့အား ဖမ်းဆီးကာ နစ်ွရာနီဘုန်းတော်ကြီးအကြောင်းကို ဖော်ထုတ်ပြောဆိုသည်အထိ ဆက်တိုက် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ပြန်လေသည်။ ထို့နောက် ဘုန်းတော်ကြီးကို ခေါ်ဆောင်လာကြ၏။ သူ့အား “သင်၏ဒီန်သာသနာကို စွန့်လွှတ်ပါ” ဟု ပြောဆိုကြသော်လည်း သူသည် ငြင်းဆန်လိုက်လေသည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရင်သည် လွှသွားတစ်ခုကို ခိုင်းယူကာ သူ၏ဦးခေါင်း အလယ်ဗဟိုတွင် ထားစေ၍ နှစ်ပိုင်းကွဲအောင် ခွဲစေလိုက်လေသည်။ ထိုနည်းတူဘုရင်၏အဆွေတော် (မျက်စိကန်းခဲ့သူ)ကိုလည်း ခေါ်ဆောင်လာကာ “သင်၏ဒီန် သာသနာကို စွန့်လွှတ်ပါ” ဟု ပြောဆိုကြသော်လည်း သူကလည်း ငြင်းဆန်လိုက်သဖြင့် လွှသွားဖြင့် သူ၏ဦးခေါင်း အလယ်ဗဟိုမှ နှစ်ပိုင်းကွဲအောင် ခွဲစေလိုက်ပြန်လေသည်။ ထို့နောက်လူငယ်ကို ခေါ်ဆောင်လာကြ၏။ သူ့အား “သင်၏ဒီန်သာသနာကို စွန့်လွှတ်ပါ” ဟု ပြောဆိုကြသော်လည်း သူသည် ငြင်းဆန်လိုက်လေသည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရင်သည် သူ့အား သူ၏လူများ (၃ ယောက်မှ ၁၀ ယောက်အထိရှိသော အဖွဲ့) ထံ အပ်နှင်းလိုက်လေသည်။ ဘုရင်က“သူ့ကို တောင်တစ်ခုခုသို့ခေါ်သွားကြလော့။ ပြီးရင် သူ့ကိုတောင်ပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြ။ တောင်ထိပ်သို့ ရောက်လျှင် အကယ်၍ သူသည် သူ၏ဒီန်သာသနာကို စွန့်လွှတ်ပါက ( သူ့ကိုပြန်ခေါ်လာကြ ) မစွန့်လွှတ်ပါက သူ့ကို ပစ်ချကြလော့” ဟု အမိန့်ပေးလိုက်၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် လူငယ်ကို ခေါ်ဆောင်သွားကာ တောင်ပေါ်သို့ တက်ကြ၏။ ထိုအခါ လူငယ်က " အို - အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၊ အရှင်မြတ်အလိုရှိတော်မူသော နည်းလမ်းဖြင့် ဤသူတို့မှ ကျွန်တော်မျိုးကို ကယ်တင်တော်မူပါ” ဟု ဆုတောင်းလိုက်၏။ ထိုအခါ တောင်သည် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါသဖြင့် ထိုလူများ အားလုံး လဲကျသေဆုံးကုန်၏။ လူငယ်မှာမူ ဘုရင်ထံသို့ လမ်းလျှောက်ကာ ပြန်လာလေသည်။ ဘုရင်က သူ့အား“သင့်ကို ခေါ်ဆောင်သွားသော လူများ ဘယ်ရောက်သွားကြသနည်း” ဟု မေးလေရာ- လူငယ်က“အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်က ကျွန်ုပ်မှ သူတို့ကို ဖယ်ရှားတော်မူပြီး ဖြစ်သည်” ဟု ဖြေလိုက်၏။ ထိုအခါ ဘုရင်သည်သူ့အား သူ၏လူများထဲမှ အခြားလူစုတစ်စုထံ အပ်နှင်းပြန်ကာ “သူ့ကို ခေါ်သွားကြလော့။ သူ့ကို လှေငယ်လေးဖြင့် သယ်ဆောင်ကာ မြစ်အလယ်သို့ သွားကြလော့။ အကယ်၍ သူသည် သူ၏ဒီန်သာသနာကို စွန့်လွှတ်ပါက (ပြန်ခေါ်လာကြ။) မစွန့်လွှတ်ပါက သူ့ကို ပင်လယ်ထဲသို့ ပစ်ချကြလော့” ဟု အမိန့်ပေးလိုက်၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် လူငယ်ကို ခေါ်ဆောင်သွားကြ၏။ လူငယ်က“အို-အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၊ အရှင်မြတ်အလိုရှိတော်မူသော နည်းလမ်းဖြင့် ဤသူတို့မှ ကျွန်တော်မျိုးကိုကယ်တင်တော်မူပါ” ဟု ဆုတောင်းလိုက်၏။ ထိုအခါ လှေသည်မှောက်သွားသဖြင့် ထိုလူများ အားလုံး ရေနစ်၍ သေဆုံးကျကုန်၏။ လူငယ်မှာမူ ဘုရင်ထံသို့ လမ်းလျှောက်ကာ ပြန်လာခဲ့ လေသည်။ ဘုရင်က သူ့အား“သင့်ကို ခေါ်ဆောင်သွားသော လူများ ဘယ်ရောက်သွားကြသနည်း” ဟု မေးပြန်ရာ- လူငယ်က အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်က ကျွန်ုပ်မှ သူတို့ကို ဖယ်ရှားတော်မူပြီး ဖြစ်သည် ဟု ဖြေလိုက်၏။ ထို့ နောက် လူငယ်က ဘုရင်အား အသင်သည် ကျွန်ုပ်အသင့်ကို အမိန့်ပေးစေခိုင်းသည့်အတိုင်းမလုပ်ဆောင်မခြင်း အသင်ကျွန်ုပ်ကို သတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပါဟု ပြောလိုက်၏။ ဘုရင်- က“အဘယ်နည်း” ဟု မေးလေရာ- လူငယ်က အသင်သည် လူအားလုံးကို ကျယ်ပြန့်သော ကွင်းပြင်တစ်ခုတွင် စုရုံးစေပါ။ ထို့နောက် ကျွန်ုပ်ကို သစ်ပင်တစ်ပင်၏ပင်စည်ပေါ်တွင် လက်ဝါး ကပ်တိုင် စင်တင်ပါ။ ထို့နောက် ကျွန်ုပ်၏ မြားအိမ်ထဲမှ မြားတစ်စင်းယူပါ။ ထိုမြားကို လေးကိုင်း၌ ထားကာ “ဤလူငယ်၏ ရဗ်အရှင်သခင်ဖြစ်တော်မူသော အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏နာမတော်ဖြင့် အစပြုပါ၏”ဟု ဆိုပြီး ကျွန်ုပ်ကို (မြားဖြင့် )ပစ်ပါ။ အကယ်၍ အသင်သည် ထိုသို့ပြုလုပ်ပါက ကျွန်ုပ်ကို သတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်” ဟု ပြောလိုက်၏။ ထို့ကြောင့် ဘုရင်သည် လူအားလုံးကို တစ်နေရာတည်းတွင် စုရုံးစေကာ လူငယ်ကို သစ်ပင်၏ ပင်စည်ပေါ်တွင် လက်ဝါးကပ်တိုင် စင်တင်စေ၏။ ထို့နောက် လူငယ်၏မြားအိမ်ထဲမှ မြားတစ်စင်းကို ယူစေ၍ လေးကိုင်း၏အလယ်တွင် ထားကာ “ဤလူငယ်၏ ရဗ်အရှင်သခင်ဖြစ်တော်မူသော အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏နာမတော်ဖြင့် အစပြုပါ၏” ဟု ဆိုကာ ပစ်လွှတ်လိုက်၏။ ထိုမြားသည် လူငယ်၏ နားထင်နှင့် မျက်လုံးကြားရှိ နားရွက်အနီးသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။ လူငယ်သည် မိမိ၏လက်ဖြင့် မြားထိရောက်ရာနေရာကို ဖိထားလိုက်ကာ သေဆုံးကွယ်လွန်သွားလေသည်။ ထိုအခါလူတို့က “ကျွန်ုပ်တို့ ဤလူငယ်၏ ရဗ်အရှင်သခင်ကို အီမာန်သက်ဝင်ယုံကြည်ကြပါပြီ။ ကျွန်ုပ်တို့ ဤလူငယ်၏ ရဗ်အရှင်သခင်ကို အီမာန်သက်ဝင်ယုံကြည်ကြပါပြီ။ ကျွန်ုပ်တို့ ဤလူငယ်၏ ရဗ်အရှင်သခင်ကို အီမာန်သက်ဝင်ယုံကြည်ကြပါပြီ” ဟု ကြွေးကြော်ကြကုန်၏။ ထိုအခါ( မူးမတ်တို့သည် ) ဘုရင်ထံသို့ လာရောက်ကာ “ အသင် စိုးရိမ်နေခဲ့သည်အရာကို မြင်တွေ့နေရပြီမဟုတ်လော ” ဟု ပြောဆိုကြ၏။ အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏ ကစမ်၊ အသင် စိုးရိမ်ကြောက်ရွံ့ခဲ့သည့် အရာပင် အသင့်အပေါ် ကျရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအရာမှာ လူတို့အားလုံး ထိုလူငယ်ကို လိုက်နာကာ သူ၏ ရဗ်အရှင်သခင်ကို အီမာန်သက်ဝင်ယုံကြည်ကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်”။ ထိုအခါ ဘုရင်သည် လမ်းဆုံလမ်းခွတို့တွင် ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော မြေတွင်းကြီးများ တူးစေပြီး ထိုအတွင်းသို့ မီးများထွန်းညှိကာ မီးရှို့စေ၏။ ထို့နောက် “မည်သူမဆို ၎င်း၏ဒီန်သာသနာကို မစွန့်လွှတ်ပါက ထိုမီးတွင်းထဲသို့ ပစ်ချကြလော့” ဟု အမိန့်ပေးလိုက်၏။ ထိုအခါ မူးမတ်တို့သည် ဘုရင်၏အမိန့်အတိုင်း ဆောင်ရွက်ကြ၏။ နောက်ဆုံးတွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ကလေးငယ်တစ်ဦးနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာ၏။ သူမသည် မိမိ၏နေရာ၌ပင် မလုပ်မရပ် ရပ်တန့်ကာ မီးထဲသို့ ဝင်ရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေလေသည်။ ထိုအခါ သူမ၏ကလေးငယ်က- “အို-အမေ...သည်းခံပါ။ အမေသည် အမှန်တရားပေါ်၌သာ ရှိနေပါသည်” ဟု ပြောဆိုလိုက်လေသည်။