Naglinaw ang Propeta (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) na bahagi ng karapatan ng Muslim sa kapwa niyang Muslim ay anim na kakanyahan: Una. Babati siya rito kapag nakitagpo siya rito sa pamamagitan ng pagsabi ng: "Assalāmu `alaykum (Ang kapayapaan ay sumainyo)" at ito naman ay tutugon ng pagbati sa pamamagitan ng pagsabi ng: "Wa-`alaykumu -ssalām (At sumainyo ang kapayapaan)." Ikalawa. Ang pagtugon sa paanyaya nito kapag nag-anyaya ito sa kanya sa isang piging at iba pa roon. Ikatlo. Ang pagpapayo rito kapag humiling ito niyon at huwag mo siyang bolahin o dayain. Ikaapat. Kapag bumahin siya saka nagsabi siya ng: "Alḥamdu lillāh (Kaawaan ka ni Allāh)" magsabi ka sa kanya ng tashmīt sa pamamagitan ng pagsabi ng: "Yarḥamuka -llāh (Kaawaan ka ni Allāh)" at siya naman ay tutugon, na nagsasabi: "Yahdīkum -llāhu wa-yuṣliḥu bālakum (Patnubayan kayo ni Allāh at isaayos Niya ang lagay ninyo)." Ikalima. Dadalawin niya ito at bibisitahin kapag nagkasakit ito. Ikaanim. Dadasalin niya ito kapag namatay ito at dadaluhan niya ang libing nito hanggang sa mailibing ito.

• Nagsabi si Ash-Shawkānīy: Ang ibig sabihin ng sabi niya: "ang karapatan ng Muslim" ay na hindi nararapat ang magpabaya rito at ang pagsasagawa nito ay maaaring kinakailangan o ihinahabilin sa isang paghahabiling binibigyang-diin na kawangis sa kinakailangan na hindi nararapat pabayaan.
• Ang pagtugon sa pagbati ay isang tungkulin ng individuwal kapag ang binabati ay isang individuwal at sasapat para sa grupo ang isa sa kanila sa pagtugon. Ang pagpapasimula ng pagbati ay sunnah ayon sa pangunahing tuntunin dito.
• Ang pagbisita sa maysakit ay kabilang sa mga karapatan niya sa mga kapwa niyang Muslim dahil ito ay nagpapasok ng kagalakan at pagkapalagay ng loob sa puso niya. Ito ay isang tungkulin ng komunidad.
• Ang pagkakinakailangan ng pagtugon sa paanyaya hanggat hindi nagkaroon doon ng kasalanan. Kung ito ay sa isang piging ng kasalan, ang mayoriya ay naniniwala sa pagkakinakailangan ng pagtugon doon malibang may isang maidadahilang legal. Hinggil naman sa kung hindi sa piging ng kasal, ang mayoriya ay naniniwala na ito ay isinakaibig-ibig.
• Ang pagsabi ng tashmīt sa bumahin ay kinakailangan sa sinumang nakarinig sa pagpuri ng bumahin kay Allāh.
• Ang kalubusan ng Batas ng Islām at ang sigasig nito sa pagpapatibay sa mga bigkis ng lipunan at pananampalataya at mga bigkis ng pag-ibig sa pagitan ng mga individuwal.
• Ang "magsabi ka sa kanya ng tasmīt" – na sa ilan sa mga kopya ay "magsabi ka sa kanya ng tashmīt" nang may S at SH – ay pagdalangin ng kabutihan at pagpapala. Ang tashmīt ay sinasabing nangangahulugang: maglayo sa iyo si Allāh sa pagkagalak sa kasawian ng iba at magpaiwas Siya sa iyo sa anumang magagalak sa kasawian mo ang kaaway mo. Ang tasmīt naman ay nangangahulugang: Magpatnubay sa iyo si Allāh sa daanang tuwid.

1. Ang Pangunahin
2. Ang Pinaniniwalaan
3. Ang Pagtangkilik at ang Pagpapawalang-kaugnayan
4. Ang mga Kahatulan ng Pagtangkilik at ang Pagpapawalang-kaugnayan
5. Ang ḥadīth

1. Ang Pangunahin
2. Ang mga Kainaman at ang mga Kaasalan
3. Ang mga Kaasalang Ayon sa Sharī`ah
4. Ang mga Kaasalan ng Pagbahin at Paghikab
5. Ang ḥadīth

• Ang sinumang nakipagpinsalaan, makikipagpinsalaan si Allāh sa kanya; at ang sinumang nakipagpahirapan, magpapahirap si Allāh sa kanya."}
• Kapag humikab ang isa sa inyo, magpigil siya sa pamamagitan ng kamay niya sa bibig niya sapagkat tunay na ang demonyo ay pumapasok."}
• Ang karapatan ng Muslim sa Muslim ay lima: ang pagtugon sa pagbati, ang pagdalaw sa maysakit, ang pagdalo sa libing, ang pagtugon sa paanyaya, at ang pagsambit ng tashmīt sa bumahin."}
• {Ang Sugo ni Allāh noon (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan), kapag bumahin siya, ay naglalagay ng kamay niya - o ng isang tela - sa bibig niya at nagpapahina - o nagbababa - sa pamamagitan nito ng tunog niyon.}