มีกลุ่มหนึ่งจากบรรดาเศาะหาบะฮ์ (รอดิยัลลอฮุ อันฮุม) เดินทางมายังบ้านของภรรยาท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะซัลลัม เพื่อสอบถามเกี่ยวกับการทำอิบาดะฮ์ของท่านนบีในเรื่องส่วนตัวภายในบ้าน เมื่อพวกเขาได้รับคำตอบ พวกเขารู้สึกว่าการปฏิบัตินั้นดูเหมือนจะน้อยไป แล้วพวกเขากล่าวว่า:... แล้วพวกเราจะเปรียบเทียบกับท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะซัลลัม ได้อย่างไร? เพราะท่านนั้นได้รับการอภัยโทษสำหรับบาปที่ผ่านมาของท่านและบาปที่ตามมาภายหลังแล้ว ต่างจากผู้ที่ไม่รู้ว่าเขาจะได้รับการอภัยโทษหรือไม่ จึงจำเป็นต้องเพิ่มความพยายามอย่างมากในการอิบาดะฮ์ เพื่อหวังว่าจะได้รับการอภัยโทษนั้น แล้วบางคนจากพวกเขาก็กล่าวว่า: ฉันจะไม่แต่งงานกับผู้หญิง อีกคนหนึ่งกล่าวว่า: ฉันจะไม่กินเนื้อสัตว์ และอีกคนกล่าวว่า: ฉันจะไม่นอนบนเตียง เมื่อเรื่องนี้ไปถึงท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะซัลลัม ท่านรู้สึกไม่พอใจ และได้กล่าวคุตบะฮ์แก่ผู้คน โดยท่านเริ่มต้นด้วยการสรรเสริญและยกย่องอัลลอฮ์ จากนั้นกล่าวว่า: "เกิดอะไรขึ้นกับกลุ่มคนเหล่านี้ที่พูดอย่างนั้นอย่างนี้? ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ แท้จริงฉันเป็นผู้ที่ยำเกรงต่ออัลลอฮ์มากที่สุดในหมู่พวกเจ้า และเป็นผู้ที่สำรวมตนต่อพระองค์มากที่สุด แต่ฉันก็นอนเพื่อให้มีพละกำลังสำหรับการละหมาดกลางคืน ฉันละศีลอดเพื่อให้มีกำลังสำหรับการถือศีลอด และฉันแต่งงานกับผู้หญิง ดังนั้นผู้ใดที่ปฏิเสธวิถีทางของฉัน และมองว่าความสมบูรณ์อยู่ในสิ่งอื่นนอกเหนือจากนี้ และปฏิบัติตามแนวทางของผู้อื่น เขาก็ไม่ใช่ส่วนหนึ่งจากฉัน"

• ความรักของบรรดาเศาะหาบะฮ์ (รอดิยัลลอฮุ อันฮุม) ต่อความดีงาม และความปรารถนาของพวกเขาที่จะทำความดี รวมถึงการเจริญรอยตามแบบอย่างของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะซัลลัม.
• ความเรียบง่ายและความง่ายดายของบทบัญญัตินี้ ซึ่งนำมาจากแบบอย่างและการปฏิบัติของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม
• ความดีงามและความจำเริญอยู่ที่การปฏิบัติตามแบบอย่างของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม และปฏิบัติตามบริบทของท่านอันทรงเกียรติ
• ห้ามมิให้ตนเองเคร่งเครียดในการทำอิบาดะฮ์มากเกินกว่าที่ตนเองจะทนได้ และนี่คือกรณีของผู้ที่ทำอุตริกรรมในศาสนา
• อิบนุฮะญัรกล่าวว่า: การยึดมั่นในความเข้มงวดเกินไปในการทำอิบาดะฮฺ (การปฏิบัติศาสนกิจ) นำไปสู่ความเหนื่อยหน่าย ซึ่งอาจตัดขาดจากรากฐานของการอิบาดะฮฺโดยสิ้นเชิง และการยึดติดกับการปฏิบัติแต่เพียงข้อบังคับ และการละทิ้งสุนนะฮฺ (การปฏิบัติเสริม) อาจนำไปสู่ความเกียจคร้านและไม่กระตือรือร้นในการทำอิบาดะฮฺ และทางที่ดีที่สุดคือทางสายกลางในทุกสิ่ง.
• ในเรื่องนี้แสดงให้เห็นถึงการติดตามศึกษาสภาพความเป็นอยู่ของผู้ใหญ่ (อัลอะกาบิร) เพื่อเอาการกระทำของพวกเขา เป็นแบบอย่างและเมื่อไม่สามารถรับรู้สิ่งเหล่านี้จากบุรุษได้ ก็อนุญาตให้ค้นหาความรู้นั้นจากสตรีได้.
• ในหะดีษนี้แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการตักเตือน การสอนประเด็นปัญหาทางวิชาความรู้ และการอธิบายบทบัญญัติแก่ผู้ที่มีหน้าที่ที่ต้องปฏิบัติ (มุกัลลัฟ) รวมถึงการขจัดความคลุมเครือหรือข้อสงสัยให้แก่ผู้ที่ใช้ความพยายามในการศึกษาหาความรู้ (มุจตะฮิด).
• คำสั่งให้ปฏิบัติศาสนกิจด้วยความนุ่มนวลและความพอเหมาะพอควร พร้อมทั้งรักษาการปฏิบัติในสิ่งที่เป็นข้อบังคับ (ฟะรออิฎ) และการปฏิบัติเสริม (นะวาฟิ้ล) เพื่อให้มุสลิมคำนึงถึงสิทธิของเขาที่ต้องปฏิบัติต่อผู้อื่น
• ในหะดีษนี้ชี้ให้เห็นถึงความประเสริฐของการแต่งงานและการสนับสนุนให้แต่งงาน

1. หน้าหลัก
2. ชีวประวัติและประวัติศาสตร์
3. ชีวประวัติของท่านนบี
4. อุปนิสัยของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม
5. แบบอย่างของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮฺอะลัยฮิวะสัลลัม
6. หะดีษ

• ครอบครัวของมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ไม่เคยอิ่มจากอาหารที่ทำจากข้าวสาลีติดต่อกันสามคืนนับตั้งแต่พวกเขามาถึงเมืองมะดีนะฮ์ จนกระทั่งเขาเสียชีวิต...
• ครอบครัวของมูฮัมหมัด ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม ไม่เคยกินอาหารสองมื้อในหนึ่งวัน ยกเว้นหนึ่งในนั้นที่เป็นอินทผลัม...
• ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม ไม่ได้ทิ้งอะไรไว้เลยแม้แต่ดิรฮัม ดีนาร์ ทาสชายหรือหญิง หรือสิ่งใดๆ ก็ตามเมื่อท่านเสียชีวิต ยกเว้นล่อสีขาว อาวุธ และที่ดินที่ท่านได้บริจาคให้เป็นทาน...
• เตียงของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม ทำด้วยหนัง และไส้เตียงทำด้วยใยปาล์ม