Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) таҳдиди сахтеро баён мекунад, ки ҳар ки паймонбастаеро бикушад - яъне кофире, ки бо паймон ва амният ба сарзамини Ислом ворид шудааст - бӯи биҳишт ба машомаш нахоҳад расид, бо вуҷуди он ки бӯи биҳишт аз масофаи чиҳил сол ба машом мерасад.

• Куштани кофири муоҳад, зиммӣ ва мустаъман ҳаром аст ва ин кор аз гуноҳони кабира аст.
• Муоҳад: кофире аст, ки аз ӯ аҳду паймон гирифта шудааст ва дар сарзамини худаш зиндагӣ мекунад ва бо мусалмонон намеҷангад ва мусалмонон низ бо ӯ намеҷанганд. Зиммӣ: кофире аст, ки дар сарзамини мусалмонон зиндагӣ мекунад ва ҷизя медиҳад. Мустаъман: касе аст, ки бо аҳду паймон ва амният барои муддати муайян вориди сарзамини мусалмонон шудааст.
• Ҳушдор ва огоҳӣ аз хиёнат ба аҳду паймон бо ғайри мусалмонон.