از عبدالله بن عَمرو بن العاص رضی الله عنهما روایت است که پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: «هر كسى مُعاهَدی را به قتل برساند بوى بهشت را احساس نمیکند، هر چند كه بوى آن از مسافه چهل سال به مشام مىخورد».
صحیح - بخاری روایت کرده
پیامبر صلی الله علیه وسلم به بیان وعید شدیدی پرداختهاند مبنی بر اینکه هر کس یک مُعاهَد را بکشد - یعنی کافری را که با پیمان و امان وارد سرزمین مسلمانان شده - بوی بهشت به مشامش نخواهد رسید، اگرچه بوی آن از فاصلهٔ چهل سال به مشام میرسد.
از فوائد حدیث
تحریم کشتن کافر مُعاهَد و ذمی و مُستأمَن و این کار از گناهان کبیره است.
مُعاهَد: کافری که از او پیمان گرفته شده و در سرزمین خودش زندگی میکند، و با مسلمانان نمیجنگد و مسلمانان نیز با او نمیجنگند. ذِمّی: کافری که در سرزمین مسلمانان زندگی کند و جزیه دهد. مُستَأمَن: کسی که با پیمان و امان برای مدت معینی وارد سرزمین مسلمانان شود.