Kur kaloi pranë vendbanimit të themudëve, Profeti ﷺ ndaloi hyrjen në banesat e atyre njerëzve të ndëshkuar që i kishin bërë padrejtësi vetes, ose vizitimin e tyre, përveç nëse ai që hyn është duke qarë dhe duke medituar për fatin e tyre, nga frika se mos i njëjti ndëshkim që i goditi ata mund ta godasë edhe atë. Pastaj i grahu devesë dhe shpejtoi, derisa e la vendbanimin e tyre pas vetes.

• Meditimi mbi gjendjen e atyre që Allahu i Lartësuar i shkatërroi, ruajtja nga ajo në të cilën ranë ata dhe ruajtja nga shkujdesja ndaj përsiatjes së ajeteve dhe shenjave të Allahut.
• Nuk duhet banuar në vendbanimet e këtyre njerëzve të ndëshkuar pas tyre dhe as të merren si vendbanim, sepse një banor i përhershëm nuk mund të qëndrojë vazhdimisht duke qarë, ndërsa hyrja në këto vende është ndaluar, përveç nëse bëhet në këtë gjendje.
• Neveviu ka thënë: "Kjo na nxitë të jemi vigjilentë gjatë kalimit pranë vendbanimit të të padrejtëve dhe vendeve të ndëshkimit, ngjashëm me nxitimin gjatë kalimit nëpër luginën e Muhasirit, ku u shkatërruan ushtarët e elefantit. Prandaj, njeriu duhet të jetë vigjilent, i frikësuar, duke qarë dhe duke medituar mbi fatin e tyre, duke kërkuar mbrojtje tek Allahu nga një përfundim i tillë.
• Ndalimi dhe paralajmërimi vlejnë për vendbanimin e themudëve dhe për të ngjashmit me ta nga të gjithë popujt që u goditën me ndëshkim.
• Ndalimi i përdorimit të vendeve dhe zonave të tilla për turizëm, argëtim ose qëllime të ngjashme.

1. Ballina
2. Vlera dhe rregullat
3. Rregullat e mirësjelljes
4. Rregullat dhe normat e udhëtimit
5. Hadithi

• Lëri, se i kam mbathur duke qenë me abdes
• “Femrës muslimane nuk i lejohet të udhëtojë pa një mashkull mahrem të saj në largësi prej një nate.”