Profeti ﷺ në këtë hadith ka paralajmëruar kundër përzierjes me gratë e huaja dhe ka thënë: "Ruajuni që të mos hyni te gratë dhe gratë që të mos hyjnë tek ju!" Një ensar tha: "Po si është rasti me të afërmit e burrit, si vëllai i tij (kunati), djali i vëllait, xhaxhai, djali i xhaxhait, djali i motrës dhe të ngjashëm me ta, me të cilët do t’i lejohej martesa, po të mos ishte e martuar?" Profeti ﷺ tha: "Ruajuni e mos hyni te to, ashtu siç ruheni nga vdekja!" Kjo është sepse vetmia me të afërmit e burrit (si vëllai i tij) çon në sprova dhe shkatërrim në fe. Të afërmit e burrit, përveç babait dhe djemve të tij, janë më të ndaluar se të huajt, sepse vetmia me ta është më e shpeshtë sesa me të tjerët. Nga ta pritet më shumë e keqja, si dhe sprova me ta është më e mundshme, për shkak të lehtësisë së arritjes së tyre tek gruaja dhe mundësisë për të qëndruar vetëm me të pa ndonjë qortim. Për më tepër, prania e tyre është e pashmangshme dhe nuk mund të pengohet, pasi zakonisht njerëzit janë të shkujdesur në këtë çështje. Kështu, ndodh që burri të qëndrojë vetëm me gruan e vëllait të tij, gjë që është e ngjashme me vdekjen, për shkak të neverisë dhe dëmit që sjell, ndryshe nga burri i huaj, ndaj të cilit njerëzit janë më të kujdesshëm.

• Ndalesa për të hyrë te gratë e huaja dhe për të qëndruar vetëm me to, bëhet për të mbyllur shtigjet që çojnë në imoralitet.
• Ky është një rregull i përgjithshëm për të huajt, nga vëllai i burrit dhe të afërmit e tij, të cilët nuk janë mahrem për gruan. Duhet marrë parasysh që hyrja të përfshijë kushtin e qëndrimit të vetmuar.
• Të qëndruarit larg situatave të rrëshqitjes në gabime është i përgjithshëm, nga frika e rënies në të keqe.
• Neveviu ka thënë: "Dijetarët e gjuhës janë të një mendimi se termi (ar. ahma) i referohet të afërmve të burrit të gruas, si babai i tij, xhaxhai, vëllai, djali i vëllait, djali i xhaxhait dhe të ngjashëm me ta. Ndërsa termi (ar. ahtan) i referohet të afërmve të gruas së burrit. Sa i përket termit (ar. as'har), ai përfshin të dy grupet."
• Profeti ﷺ e krahasoi (kunatin, të afërmin e burrit, ar. hamv-në) me vdekjen. Ibën Haxheri ka thënë: "Arabët e përshkruajnë diçka të urryer me vdekjen. Arsyeja e ngjashmërisë është se kjo përfaqëson vdekjen e fesë nëse ndodh mëkati; vdekjen e atij që qëndron i vetmuar, nëse ndodh mëkati dhe kërkohet dënimi me gurëzim, si dhe shkatërrimin e gruas për shkak të ndarjes nga burri i saj, nëse xhelozia e shtyn atë ta divorcojë."

1. Ballina
2. Fikhu dhe usuli-fikh (bazat e fikhut)
3. Fikhu i familjes
4. Normat që kanë të bëjnë me gratë
5. Hadithi

• Femra nuk duhet të ndërmarrë udhëtim dyditor pa burrin e saj apo pa një mashkull të familjes
• “Besimtari nuk duhet ta urrejë (gruan e vet) besimtaren; nëse nuk i pëlqen një sjellje e saj, i pëlqen një sjellje tjetër.”
• Dynjaja është një pasuri (kënaqësi) e përkohshme, ndërsa kënaqësia më e mirë e dynjasë është gruaja e devotshme.”
• “Kjo botë është e ëmbël dhe e bukur. Allahu do t'ju bëjë zëvendës në Tokë, që t'ju shohë se si do të veproni, andaj ruajuni nga mashtrimet e saj dhe ruajuni nga gratë