پیامبر اکرم (صلی الله علیه وسلم) گروهی را به مأموریت نظامی اعزام فرمود و یکی از انصار را به فرماندهی آنان گماشت و به سپاهیان دستور داد تا از وی اطاعت کنند. (در طی مأموریت) آن فرمانده (به دلیلی) بر آنان خشمگین شد و گفت: آیا پیامبر (صلی الله علیه وسلم) به شما دستور نداده است که از من اطاعت کنید؟ پاسخ دادند: آری، پیامبر (به اطاعت از تو) دستور داده است، گفت: پس من به شما دستور می‌دهم که هیزم جمع کنید و آتشی بیفروزید و سپس در آن داخل شوید، آنان هیزم جمع کردند و آتش افروختند؛ اما هنگامی که خواستند به درون آتش بپرند، به یکدیگر نگاه کردند (و در تردید افتادند). و به یکدیگر گفتند: ما تنها برای فرار از آتش (دوزخ) به پیامبر (صلی الله علیه وسلم) ایمان آورده‌ایم، آیا اکنون خود را به آتش دنیا بسپاریم؟! در همین حال، شعله‌های آتش به تدریج خاموش شد و خشم فرمانده نیز فرو نشست. وقت این واقعه به پیامبر اکرم (صلی الله علیه وسلم) گزارش شد، فرمودند: اگر آنان از فرمانده اطاعت کرده و وارد آتشی که افروخته بودند می‌شدند، تا ابد در عذاب آن گرفتار می‌آمدند و هرگز تا پایان دنیا از آن رهایی نمی‌یافتند. هیچ اطاعتی برای مخلوق در نافرمانی از خالق جایز نیست؛ همانا اطاعت تنها در کارهای نیک و پسندیده واجب است [ نه در گناه].

• بیان این اصل که اطاعت تنها در کارهای نیک و پسندیده [معروف] واجب است و در معصیت و نافرمانی الله جایز نیست، حتی اگر فرمانده از کسانی باشد که اطاعتشان در حالت عادی لازم است.
• فرد گناهکاری که یکتاپرست است، هرچند به آتش [دوزخ] تهدید شده، لیکن امکان آمرزش و بخشایش از سوی الله متعال برای وی وجود دارد.
• مشروعیت و جواز تعیین امیر و فرمانده، هم در جنگ‌ها و هم در سفرها، از احکام مسلّم شرعی است.

1. اصلی
2. سیرت و تاریخ
3. سیرت نبوی
4. غزوه ها و سریه ها رسول الله صلی الله علیه وسلم
5. حدیث

• به الله سوگند که اگر الله يک نفر را به وسيله ی تو هدايت نمايد، برای تو از شتران سرخ مو بهتر است