پیامبر صلی الله علیه وسلم نسبت به دو گروه از دوزخیان هشدار میدهد که آنان را ندیده است و در عصر او وجود نداشته اند، بلکه پس از ایشان می آیند: گروه اول: گروهی هستند که شلاقهایی دراز مانند دم گاو به دست دارند و توسط آن مردم را میزنند، و آنان مأموران و یاران حاکمان ستمگر هستند که مردم را به ناحق میزنند. و گروه دوم: زنانی هستند که لباس عفت و حیا را که زنان معمولا به آن آراستهاند کنار میگذارند. ووصف شان چنین است که در حقیقت لباسی پوشیدهاند اما در واقع لختاند؛ زیرا لباس نازک و بدن نما میپوشند، و برای ابراز زیبایی، قسمتی از بدنشان را میپوشانند، و قسمتی دیگر را برهنه می گذارند، و با لباس شان و راه رفتن همراه با ناز و مایل کردن شانه های شان دلهای مردان را به سوی خود مایل میکنند، و خود مایلند و دیگران را به سوی انحرافی که خود در آن هستند میکشانند، و از ویژگیهای آنان این است که سرهای شان مانند کوبان کج شتر است، زیرا آنها با بستن چیزی به دور سرشان آن را بزرگتر از آنچه که هست وانمود می کنند، تشبیه سرهای شان به کوبان شتر به دلیل جمع کردن موها بر گوشهای از سرشان است به طوری که مانند کوبان شتر کج باشد. دربارهٔ زنانی که این ویژگیها را دارند وعید شدید آمده که وارد بهشت نمیشوند، و بوی آن را احساس نمیکنند، و به آن نزدیک نمیشوند، حال آنکه بوی بهشت از مسافتی دور به مشام میرسد.