ام المؤمنین عائشه (رضی الله عنها) از شیوهٔ نمازگزاری پیامبر اکرم (صلی الله علیه وسلم) اینگونه یاد کردند که ایشان نماز خویش را با تکبیرةالإحرام آغاز میفرمودند و میفرمود: «الله أکبر»، و قرائت را با سورهٔ فاتحة الکتاب آغاز میکردند: «الحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ العَالَمِينَ...». و هرگاه پس از قیام به رکوع میرفت، سر مبارک را در هنگام رکوع نه بلند میکرد و نه پایین میآورد، بلکه آن را مستقیم و هموار نگاه میداشت، و هنگامی که سر از رکوع برمیداشت، پیش از آنکه به سجده رود، کاملاً ایستاده و راست میشد، و هنگامی که سر از سجدهٔ اول برمیداشت، تا به طور کامل نشسته و آرام نمیگرفت، به سجدهٔ دوم نمیرفت. و پس از هر دو رکعت، برای تشهد مینشست و میفرمود: «التحیات لله والصلوات والطیبات...»، و هرگاه برای نشستن بین دو سجده یا برای تشهد مینشست، پای چپ خود را میگسترد و بر آن مینشست، و پای راست خود را برپا میداشت. و از نشستن نمازگزار به شیوهٔ نشستن شیطان نهی میفرمود؛ که عبارت است از: گستراندن هر دو پا بر زمین و نشستن بر پاشنهها، یا چسباندن باسن به زمین و برپا داشتن ساقها و نهادن دستها بر زمین همچون گستراندن سگ، یا اینکه نمازگزار دو ساعد خویش را در سجده همچون درندگان بر زمین بگستراند. و نماز خویش را با سلام به پایان میرساند: «السلام علیکم ورحمة الله»، یک بار به سوی راست و بار دیگر به سوی چپ.