Müminlerin annesi Âişe -radıyallahu anha-: Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem-'in namazına «Allahu Ekber» -Allah en büyüktür- diyerek tekbirle başladığını ve okumaya Fâtiha Suresi ile açılış yaparak başladığını zikretmiştir. «El-Hamdü lillâhi Rabbi'l-Âlemîn- Hamd, alemlerin Rabbi olan Allah'a mahsustur....» Kıyamdan sonra rükûa giderken, başını eğip kaldırmaz, düz ve dengeli tutardı. Eğilmeden başını kaldırdığında, secde etmeden önce dik dururdu. İlk secdeden sonra başını kaldırdığında, oturur pozisyona geçene kadar ikinci kez secde etmezdi. Her iki rekât namazdan sonra teşehhüt için oturur ve şöyle derdi: «Bütün selamlar, dualar ve güzel şeyler Allah içindir...» İki secde arasında veya teşehhüt için oturduğunda, sol ayağını yere yayarak üzerine oturur ve sağ ayağını dik tutardı. Namaz kılanın, Şeytan'ın oturuşu gibi ayaklarını yere yayarak ve topuklarının üzerine oturarak, ya da kalçalarını yere yapıştırarak, bacaklarını yukarı kaldırıp ellerini yere koyarak köpek gibi oturmasını ya da vahşi hayvanlar gibi kollarını yere yapıştırarak secde etmesini yasaklamıştır. Namazını bir kez sağa, bir kez de sola dönerek, «Es-selâmu aleykum ve rahmetullah» diyerek bitirirdi.