پیامبر صلی الله علیه وسلم با اصحاب اش در مسجد خود بودند، که بادیه نشینی آمد، و در گوشه ای از مسجد به ادرار نشست. صحابه او را سرزنش کردند و گفتند: دست بردار و این کار را نکن. آن گاه او صلی الله علیه وسلم فرمود: او را بگذارید، و ادرارش را قطع نکنید، پس او را ترک کردند تا ادرارش را تمام کرد. سپس او صلی الله علیه وسلم او را فراخواند و برایش فرمود: مساجد برای بول و یا هر پلیدی دیگر مناسب نیست، بلکه مساجد برای ذکر الله متعال، نماز، و خواندن قرآن و مانند آن است. سپس او صلی الله علیه وسلم به مردی از صحابه دستور داد که سطلی پر از آب بیاورد و به راحتی روی ادرارش بریزند.