پیامبر صلی الله علیه وسلم به شتاب در غسل و نماز جنازه و حمل و دفن وی امر نموده است؛ چون اگر فردی نیک و صالح بوده باشد، هرچه زودتر به خیر و نعمت های قبر برسد، و اگر غیر از این باشد، شری در میان شماست که شایسته است آن را از گردن خود بر داريد.

• ابن حجر می گوید: استحباب عجله کردن، ولى به اندازۀ عجله نشود که سبب اذیت میت و یا مشقت بر حمل کننده گان و مشیعین آن باشد.
• عجله کردن مقید می شود در صورتی که فوت ناگهانی نباشد، چون ممکن غش باشد، بنابراین تا قطعی شدن مرگش نباید دفن شود، و یا کمی تأخیر بنا بر مصلحتی باشد، از قبیل کثرت نمازگزاران، یا خویشاوندانش، در حالی که ترس از فساد جنازه نباشد.
• تشویق به عجله کردن در تشییع جنازه برای مصلحت میت اگر خوشبخت باشد، و یا برای مصلحت مشیعین اگر میت بدبخت باشد.
• النووی می گوید: از حدیث، ترک مصاحبت اهل باطل و غیر صالح برداشت می شود.