وقتی پیامبر صلی الله علیه وسلم به مدینه تشریف آوردند و مردم وی را دیدند، شتابان بسوی او رو آوردند، از جمله کسانی که به او رو آوردند، عبدالله بن سلام رضی الله عنه از جملۀ یهودان بود، وقت وی را دید، به دلیل نور، زیبایی، و هیبت راستین که در چهرهء وی دیده می شد، دانست که چهره اش چهرۀ دروغگو نیست. اولین چیزی که از پیامبر صلی الله علیه وسلم شنید این بود که مردم را به انجام اعمالی که موجب ورود به بهشت می شود تشویق نمودند، از جمله: اول: پخش، اظهار و کثرت سلام دادن، بر کسانی که می شناسی و یا نمی شناسی. دوم: طعام دادن با صدقه و هدیه و مهمان نوازی. سوم: صله رحم و خویشاوندی با کسانی که از نظر رحم و یا خویشاوندی از طرف پدر یا مادر با آنها ارتباط دارید. چهارم: نماز نفل، تهجد در حالی که مردم در خواب هستند.