رسول الله صلی الله علیه وسلم این آیه را تلاوت نمود: {هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ مِنْهُ آيَاتٌ مُحْكَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتَابِ وَأُخَرُ مُتَشَابِهَاتٌ فَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاءَ تَأْوِيلِهِ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنَا وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُو الْأَلْبَابِ}، و در آن الله سبحان فرموده است که اوست که قرآن را بر پیامبرش نازل کرد، که در آن آیات با دلالت های روشن است، با احکام معلوم که در آن التباس وجود ندارد، که آن اصل و مرجع کتاب است، و در صورت اختلاف همان مرجع است، و در میان آن آیت هایی است که دربر گیرندۀ بیش از یک معنا می باشد، که معنای آن نزد برخی مردم خلط می شود، و یا گمان می کنند که بین آن و آیت دیگر تناقض وجود دارد، سپس الله متعال تعامل مردم را با این آیت ها بیان نمود، پس کسانی که دلهایشان از سوی حق میلان دارند و محکم - قاطع- را رها کرده و متشابه و احتمالی را می‌گیرند، و می خواهند شبهه را ایجاد و مردم را گمراه کنند، و با این کار می خواهند آیت ها را مطابق خواسته‌های خود تفسیر کنند، و اما راسخان در علم، این متشابه را می‌دانند و آن را به محکم -قاطع- راجع می کنند، و به آن باور می داشته باشند که آن جانب الله سبحانه و تعالی است، و هرگز قابل خلط و تعارض نیست، اما از آن تذکر و موعظه نمی گیرند مگر صاحبان عقل سلیم. سپس پیامبر صلی الله علیه وسلم به مادر مؤمنان عایشه رضی الله عنها فرمود که اگر کسانی را که از متشابه پیروی می کنند ببیند، آنها کسانی هستند که الله متعال در این قول خود از آنها نام برده است: {فأما الذين في قلوبهم زيغ} پس از آنها برحذر باشید و به سخنانشان گوش ندهید.

• آیات قاطع و محکم قرآن: آن چیزیست که دلالتش روشن و معنایش آشکار است، و متشابه: آن چیزیست که بیش از یک معنا داشته باشد و مستلزم تأمل و فهم باشد.
• هشدار از اختلاط با اهل انحراف و صاحبان بدعت و کسانی که برای گمراه کردن و مشکوک کردن مردم مشکلاتی را مطرح می کنند.
• الله متعال در پایان آیت می فرماید: «وما يذكر إلا أولو الألباب» اینجا رسوای منحرفان، و ستایش از راسخان است، یعنی: کسی که از تذکر و موعظه پند نگیرد، و از خواسته های خود پیروی کند از صاحبان خرد نیست.
• پیروی از متشابه سبب انحراف قلب است.
• وجوب راجع نمودن آیت های متشابه که معنای آنها قابل فهم نیست به آیت های محکم و قاطع.
• الله متعال برخی از قرآن را قاطع و برخی مشابه قرار داده است، برای امتحانی مردم جهت تشخیص افراد با ایمان از اهل گمراهی.
• در وقوع متشابه در قرآن: برتری علما بر دیگران، و اعلام تقصیر عقل ها؛ تا این که برای آفریده اش تسلیم شود و به نا توانی خود اعتراف نماید.
• فضیلت راسخ بودن در علم و وجوب استواری در آن.
• برای مفسران در وقوف بر کلمۀ {الله} در قول او تعالی: { وما يعلم تأويله إلا الله والراسخون في العلم } دو دیدگاه است، پس هر که بر کلمۀ {الله} توقف کند، پس مراد از تأویل علم حقيقت يك چيز و ذات آن و چيزی كه راهی برای درک آن نيست می باشد، مانند موضوع روح و قيامت كه الله متعال آن را در علم خود محفوظ داشته است، و كسانی كه در علم راسخ و استوار هستند به آن ايمان دارند و حقایق آن را به الله می سپارند، که سالم می مانند و دیگران را نیز سالم نگه می دارند، و هر که آن را وصل نماید و بر کلمۀ {الله} توقف ننماید، مراد از تاویل همانا تفسیر، کشف، و تبیین است، پس الله متعال آن را می‌داند و راسخان در علم آن را نیز می دانند، به آن ایمان آورده و به محکم ارجاع می نمایند.

1. اصلی
2. فضایل و آداب
3. نرم کنندۀ قلب ها و موعظه ها
4. بیماری های قلب ها
5. حدیث

1. اصلی
2. فضایل و آداب
3. نرم کنندۀ قلب ها و موعظه ها
4. مذمت هوس و شهوت ها
5. حدیث

1. اصلی
2. قرآن کریم و علوم آن
3. تفسیر قرآن
4. تفسیر آیت ها
5. حدیث

• ?مرگ به صورت کبش زیبا آورده می شود
• ?الْيَهُودُ مَغْضُوبٌ عَلَيْهِمْ، وَالنَّصَارَى ضُلَّالٌ» یعنی: «یهودیان بالاى ايشان غضب شده است، و نصرانیها گمراهان هستند
• کسانی که به تو خیانت کردند، نافرمانی کردند، به تو دروغ گفتند و جزای تو برای آنان محاسبه خواهد شد
• ?قیامت برپا نمی شود تا اینکه خورشید از مغرب طلوع کند، پس چون خورشید طلوع کند و مردم آن را ببینند همه ایمان می آورند