مردی برده که با صاحبش قرارداد بسته بود تا با پرداخت مبلغی، خود را بخرد و آزاد شود (مکاتَب)، در حالی که مالی نداشت، نزد امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب رضی‌الله‌عنه آمد و گفت: همانا من از پرداخت آنچه بر عهده دارم، عاجز شده‌ام، پس مرا با مال یا با آموزش و ارشاد بر ادای آن یاری کن. امیرالمؤمنین به او گفت: آیا کلماتی را به تو نیاموزم که رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم به من آموختند، [که] اگر بدهی‌ای به اندازهٔ کوهی به نام «صیر» متعلق به قبیلهٔ طئ داشته باشی، خداوند آن را از جانب تو به صاحب حق ادا می‌کند و تو را از خواریِ آن نجات می‌دهد؟ گفت: بگو: «اللَّهُمَّ اكْفِنِي» (خداوندا مرا کفایت کن) و بازدار و دور کن «بِحَلَالِكَ» (با حلالت)، در حالی که با آن بی‌نیاز شوم «عَنْ حَرَامِكَ» (از حرامت). «وَأَغْنِنِي» (و مرا بی‌نیاز گردان) و کفایت کن «بِفَضْلِكَ» (با فضل) و بخششت «عَمَّنْ سِوَاكَ» (از غیر خودت) از مخلوقات.

• مشورت و طلب رأی از اهل علم و دین.
• بر اهل علم و دعوتگران به سوی خداوند متعال است که دعوت‌شدگان را راهنمایی کرده و به آنچه آنان را در برابر مشکلاتی که برایشان پیش می‌آید یاری می‌دهد، ارشاد کنند.
• تشویق به یاری کردنِ بردهٔ مکاتَب.
• تشویق به یادگیری این دعا و درخواست کردن از خداوند با آن.
• رزق حلال هرچند کم باشد، از مال حرام هرچند بسیار باشد، بهتر است.
• بی‌نیازی جستن به وسیلهٔ خدا از خلق.
• تشویق به پاسخ نیکو دادن به درخواست‌کننده، هرگاه چیزی برای بخشیدن به او نداری.

1. صفحه ی اصلی
2. فضائل و آداب
3. فقه دعاها و ذكرها
4. دعاهاى منقول
5. بروز رسانی

• بار الها چنانکه مرا زیبا و نیکو آفریدی، اخلاقم را زیبا و نیکو بگردان.
• از گرفتاریِ طاقت فرسا و سختیِ بلا و از نگون بختی، سرنوشت بد (يا قضاوت نادرست) و شادکامی دشمنان، به الله پناه ببريد.
• بارالها، من از زوال نعمت تو و دگرگونی عافیتی که عطا کرده‌ای و از خشم [و عذاب] ناگهانی‌ات و از همهٔ [انواع] خشمت به تو پناه می‌برم
• يا الله، هدايت و تقوا و عفت و پاکی از حرام و بی نيازی را از تو درخواست می کنم.