مردی نزد پیامبر صلیاللهعلیهوسلم شکایت کرد که خویشانی دارد و با آنان به نیکی رفتار میکند و آنان برعکس نیکیاش با او تعامل میکنند؛ روابط خود را با آنان حفظ میکند، اما آنان قطع رابطه میکنند و با نیکوکاری و وفاداری با آنان رفتار میکند و آنان با جور و جفا با وی رفتار میکنند و در حقشان شکیبایی میورزد و از آنان درمیگذرد، اما با سخن و کردار زشت رفتار جاهلانهای با او دارند؛ با این وضعیت، آیا رابطهٔ خود را با آنان ادامه دهد؟ پس پیامبر صلیاللهعلیهوسلم میفرماید: «اگر چنان باشی که میگویی، آنان را نزد خودشان خوار و زبون کردهای و انگار به آنان خاکستر داغ میخورانی؛ و این به سبب نیکی زیاد تو و زشتی کار آنها نزد خودشان است؛ و همواره از سوی الله یاریگری علیه آنان خواهی داشت و از تو در برابر آزار آنان دفاع خواهد کرد، تا وقتی که همین نیکیکردن به آنان را ادامه دهی و آنان به بدی در حق تو ادامه دهند.