از جُبَیر بن مُطعِم ـ رضی الله عنه ـ روایت است که از پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ شنید که میفرماید: «لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ قَاطِعُ رَحِمٍ»: «قطع کنندهٔ پیوند خویشاوندی وارد بهشت نمیشود».
صحیح است - بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارند
پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ خبر میدهد که هرکس با قطع حقوق خویشاوندان یا آزار رساندن و بدی کردن در حقشان، از خویشاوندان خود ببرد، مستحق آن است که وارد بهشت نشود.
از نکات این حدیث
قطع پیوند خویشاوندی از گناهان کبیره است.
صلهٔ رحم برحسب عرف است و با اختلاف مکانها و زمانها و اشخاص، متفاوت است.
صلهٔ رحم با دیدار و صدقه و نیکی کردن به خویشاوندان و عیادت بیماران و امر به معروف و نهی از منکر و دیگر امور صورت میگیرد.
هرچقدر خویشاوندی نزدیکتر باشد، گناه قطع صلهٔ رحم شدیدتر خواهد بود.