از مادر مؤمنان عایشه ـ رضی الله عنها ـ روایت است که فرمود: ام حبیبه دختر جَحش که همسر عبدالرحمن بن عوف بود، از خارج شدن خون به رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ شکایت برد، پس پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ به او فرمودند: «امْكُثِي قَدْرَ مَا كَانَتْ تَحْبِسُكِ حَيْضَتُكِ، ثُمَّ اغْتَسِلِي»: «به اندازه‌ای که حیضت طول می‌کشید منتظر بمان، سپس غسل کن». و او در وقت هر نماز غسل می‌کرد. صحیح است - به روایت مسلم
explain-icon

شرح

یکی از زنان صحابه از ادامۀ خروج خون به رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ شکایت برد، پس پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ او را امر نمود تا به همان اندازه‌ای که قبل از این وضعیت جدید، حیض او طول می‌کشیده، صبر کند و نماز نگزارد، سپس غسل کند و نماز را به جا بیاورد و او از روی استحباب برای هر نماز غسل می‌کرد.

explain-icon

از نکات این حدیث

  • استحاضه یعنی پس از پایان ایام معمول حیض، خون‌ریزی زن ادامه داشته باشد.
  • زنی که دچار استحاضه است خودش را به اندازهٔ روزهایی که قبلا حیض می‌شد - یعنی پیش از دچار شدن به استحاضه - در عادت ماهیانه به حساب می‌آورد.
  • اگر روزهای عادت ماهیانهٔ اصلی‌اش گذشت، اگرچه خون استحاضه همچنان خارج شود، خودش را از حیض پاک دانسته و غسل حیض را انجام می‌دهد.
  • غسل برای زنی که در حال استحاضه است، برای هر نماز واجب نیست و غسل آن بانوی صحابی ـ رضی الله عنها ـ اجتهاد خودش بود و اگر واجب بود بی‌شک پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ آن را بیان می‌کرد.
  • برای زنی که در استحاضه است لازم است که برای هر نماز وضو بگیرد، زیرا بی‌وضویی او دائمی است و قطع نمی‌شود. مانند هر کسی که بی‌وضویی او مداوم است مثل کسی که مبتلا به سلسلة البول است یا همواره دفع باد دارد.
  • انسان باید دربارهٔ هر امر دینی که دچار اشکال یا سوال است از علما بپرسد. چنانکه این زن نیز مشکل خود را با پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ مطرح کرد و دربارهٔ خون‌ریزی‌ زیادش سوال نمود.