پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ درحالی نزد زینب بنت جحش ـ رضی الله عنها ـ می‌رود که می‌ترسد و بیم دارد و در همین حال می‌گويد: «لا اله الا الله» و این اعلان و انتظار امری ناپسند بود كه رخ خواهد داد و نجاتی از آن نیست مگر با پناه بردن به الله. سپس رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ می‌فرماید: وای بر عرب از شری که وقوعش نزدیک است. امروز از سد یاجوج و ماجوج به مانند این باز شده است. و با انگشت شست و انگشت کناری‌اش حلقه‌ای ايجاد نمود. و این همان سدی است که ذوالقرنین ساخته است. پس زینب ـ رضی الله عنها ـ گفت: چگونه درحالی‌که مؤمنان نیکوکار در بین ما هستند، خداوند هلاکت و نابودی را سهم ما می‌کند؟ پس پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ فرمودند: زمانی که ناپاکی‌های مثل فسق و فجور و گناهان و زنا و مصرف مسکرات و دیگر نافرمانی‌ها زیاد شود، هلاکت و نابودی همه را دربرمی‌گیرد.

• ترس دل مؤمن را از یاد الله غافل نمی‌کند، زیرا با یاد الله دل‌ها آرام می‌گیرند.
• تشویق به محکوم نمودن و ابراز انزجار از گناهان و جلوگیری از وقوع آنها.
• هلاکت عمومی به سبب زیاد شدن گناهان و انتشار آنها و محکوم نکردن‌ و بی‌تفاوتی نسبت به آنها رخ می‌دهد، حتی اگر صالحان زیاد باشند.
• مصیبت‌ها گریبان همه را می‌گیرد، هم نیکوکاران و هم فاسدان را؛ اما در قیامت بر اساس نیت خودشان برانگیخته می‌شوند.
• در اینکه پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ می‌فرماید: «وای بر عرب از شری که نزدیک است» از این جهت به صورت مشخص از عرب نام برده شده که بیشترین مسلمانان آن زمان را تشکیل می‌دادند.

1. صفحه ی اصلی
2. عقيده
3. ايمان به آخرت
4. علامت هاى قيامت
5. بروز رسانی

1. صفحه ی اصلی
2. سيرت و تاريخ
3. زندگينامه پيامبر صلى الله عليه و سلم
4. شكل و شاميل پيامبر صلى الله عليه و سلم
5. راه و منش نبوى
6. منش پيامبر صلى الله عليه و سلم در ازدواج و معاشرت با همسرانش
7. بروز رسانی

• ای خالد، بزودی پس از من اتفاقات و فتنه ها و اختلافاتی خواهد بود، اگر توانستی بنده ی مقتول الله باشی نه قاتل، چنین کن.
• من و پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ درحالی‌که هر دو جُنُب بودیم، از یک ظرف غسل می‌کردیم؛ و هنگامی که در حال حیض بودم مرا امر می‌کرد و ازار می‌بستم و با من مباشرت می‌کرد...
• هر کس ده آیه از ابتدای سورهٔ کهف را حفظ کند، از [فتنهٔ] دجال در امان می‌ماند». و در روایتی دیگر آمده است: «از آخر سورهٔ کهف
• این امر تا جایی می‌رسد که شب و روز رسیده است؛ و الله متعال هیچ خانه‌ای را در شهر [و روستا] و بادیه رها نمی‌کند مگر این دین را وارد آن می‌کند...