از عبدالله بن مسعود ـ رضی الله عنه ـ روایت است که گفت: پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ سخنی گفت و من سخنی گفتم. پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ فرمود: «مَنْ مَاتَ وَهُوَ يَدْعُو مِنْ دُونِ اللهِ نِدًّا دَخَلَ النَّارَ»: «هرکس درحالی بمیرد که به جای الله همتایی را به فریاد می‌خواند، به دوزخ درآید». و من گفتم: هرکس درحالی بمیرد که برای الله همتایی را به فریاد نمی‌خواند، وارد بهشت می‌شود. صحیح است - بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارند
explain-icon

شرح

پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ به ما خبر می‌دهد که هر کس چیزی از آنچه باید خاص الله باشد، به غیر او اختصاص دهد، مانند دعای غیر الله یا طلب یاری و کمک از غیر او؛ و بر این حالت بمیرد، او از اهل آتش خواهد بود. و ابن مسعود بر آن افزوده است که: هرکس درحالی بمیرد که چیزی را برای الله شریک نمی‌آورد، فرجامش بهشت است.

explain-icon

از نکات این حدیث

  • دعا عبادتی است که نباید برای غیر الله انجام شود.
  • فضیلت توحید، اینکه هرکس بر توحید از دنیا برود سرانجام وارد بهشت می‌شود اگرچه برای برخی از گناهانش عذاب داده شود.
  • خطر شرک و اینکه اگر کسی بر شرک بمیرد، وارد دوزخ می‌شود.