Nag-uutos ang Propeta (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) sa mga tagapangasiwa sa paghahati ng naiwang ari-arian [ng patay] na mamahagi sila ng mga ito sa mga karapat-dapat dito sa pamamagitan ng paghahating makatarungang legal sa Islām gaya ng ninais ni Allāh (napakataas Siya). Kaya ibibigay sa mga kinauukulan ng mga tungkuling manang tinakdaan ang mga tungkuling mana nila sa nasaad sa Aklat ni Allāh. Ang mga ito ay ang dalawang-katlo, ang isang-katlo, ang isang-kaanim, ang kalahati, ang isang-kapat, at ang isang-kawalo saka ang anumang natira matapos ng mga ito sapagkat tunay na iyon ay ibinibigay sa sinumang pinakamalapit na kaanak sa patay kabilang sa mga lalaki, na tinatawag bilang ang `aṣabah.§

• Ang ḥadīth ay isang panuntunan sa paghahati ng naiwang ari-arian.
• Ang paghahati ng isinatungkuling mana ay sa pamamagitan ng pagkauna sa mga pinag-uukulan ng mga isinatungkuling mana.
• Ang anumang natira matapos ng mga tungkuling mana ay para sa `aṣabah.
• Ang pagpapauna sa pinakamalapit na kaanak saka higit na malapit na kaanak sapagkat hindi nagmamana ang isang aṣabah na malayo gaya ng tiyuhin sa ama kasabay ng pagkakaroon ng isang aṣabah na malapit gaya ng ama.
• Walang anumang ukol sa aṣabah kapag nakasaklaw ang mga tungkuling pamana sa naiwang ari-arian. Ibig sabihin: walang natira mula rito na anuman.

1. Ang Pangunahin
2. Ang Fiqh at ang mga Batayan Nito
3. Ang mga Tungkulin
4. Ang mga Kamag-anak-sa-Ama
5. Ang ḥadīth