Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) мефармояд, ки ҳар касе Аллоҳ ӯро ҳоким ва масъул қарор додааст, чи масъулияти бузурге бар дӯш дорад, монанди ҳоким ва амир, ва ё сарпарастии хос, ба монанди сарпарастии мард ё зан дар хонаи худ ва бар зердастони худ беэътиноӣ кунад, дар масъулияти худ фиреб ва хиёнат кунад, барои онон хайр ва некӣ нахоҳад ва ҳуқуқи динӣ ва дунявии ононро зоеъ кунад, сазовори ин ҷазои сахт хоҳад буд.

• Ин таҳдид на танҳо барои касоне аст, ки дар баландтарин маносиб нишастаанд, балки шомили тамоми касоне аст, ки ҳатто кӯчактарин масъулият бар онҳо вогузор шудааст.
• Ҳар кӣ масъулияте аз умури мусалмонон бар ӯ вогузор шудааст бояд ба насиҳати онҳо бипардозад, дар адои амонат талош кунад ва аз хиёнат барҳазар бошад.
• Вазифа ва масъулият бисёр як амри бузург аст, баробар аст, ки масъулияти калон бошад ё кӯчак, сарпарасти умумӣ бошад ё аз як гурӯҳи хос.

1. Асосӣ
2. Даъват ва ҳисба
3. Сиёсати шаръӣ
4. Ҳадис

• Бо Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) бар шунидану фармонбардорӣ кардан дар сахтиву осонӣ, тангию нохушӣ ва бо вуҷуди тарҷеҳи дигарон бар мо...