Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) бар ришвадиҳанда ва ришвагиранда дуои дур ва берун шудан аз раҳмати Аллоҳро карданд. Ришва молест, ки ба қозиҳо (судяҳо) дода мешавад, то ба фоидаи касе, ки тарафи онҳо аст, ҳукм кунад ва дар натиҷа ришвадиҳанда ба ноҳақ ба ҳадафи худ даст ёбад.

• Ришва гирифтан, додан, миёнаравӣ кардан ва кумак кардан дар он ҳаром аст. Зеро дар он ҳамкорӣ барои расидан ба ботил аст.
• Ришва аз гуноҳони кабира аст. Зеро Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) диҳанда ва гирандаи онро лаънат кардааст.
• Ҷурми ришва дар боби қазо ва ҳукм (судя ва ҳукм кардан) сахттар ва гуноҳаш бештар аст. Зеро он шомили зулм ва ҳукм кардан ба ғайри он чи Аллоҳ нозил кардааст, мебошад.