Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) дар ин ҳадиси муборак баён медорад, ки ҳар касе намозҳои панҷгонаро адо кунад, агарчи намозҳои нафлӣ нахонад, ва моҳи рамазонро рӯза дорад ва рӯзаи нафлӣ нагирад, ҳалолро ҳалол донад ва онро анҷом диҳад ва ҳаромро ҳаром донад ва аз он дурӣ ҷуяд, дохили ҷаннат хоҳад шуд.

• Мусалмон бояд дар анҷоми фароиз ва тарки амалҳои ҳаром шавқманд бошад ва ҳадаф аз он дохил шудан ба биҳишт бошад.
• Аҳамияти анҷом додани амали ҳалол ва муътақид будан бар онки он як амали ҳалол аст, ва ҳаром донистани амали ҳаром ва муътақид будан бар онки як амали ҳаром аст.
• Адои воҷибот ва тарки муҳаррамот сабаби дохил шудан ба биҳишт аст.