رسول الله صلی الله علیه وسلم همواره این دعا را ترک نمی کردند تا این که آن را در صبح و شام می خواندند: (اللهم إني أسألُكَ العافيةَ)، و سلامتی از بیماری ها و آفت ها و دشواری های دنیوی، و شهوت ها و فتنه های دینی (في الدنيا والآخرة) عاجل و غیر عاجل را می خواهم. (اللهمَّ إني أسأَلُكَ العفو) و محو گناهان و نادیده گرفتن آن، (والعافيةَ) وسلامتی از عیب ها، (في دِيني) از شرک و بدعت و گناهان، (ودنيای) از مصیب ها و اذیت ها و شرها، (وأهلِي) همسرانم و فرزندانم و نزدیکانم، (ومالي) و اموال و کارم. (اللهم استرْ عَوراتي) و هر آنچه از عیب ها و خلل و تقصیری که در من است و گناهانم را محو کن، (وآمِن رَوْعاتي) وحشت و ترسم را از من دور كن. (اللهم احفظْني) و بلاها و مصیبت ها و چیز هی اذیت کننده را از من دور کن، (من بين يديَّ ومِن خلفي، وعن يميني وعن شمالي، ومن فوقي) از وی خواست تا از همه جهت ها او را حفظ کند؛ زیرا مصیبت ها و آفات در تعقیب انسان است، و از یک جهت این جهت ها برای انسان می آید. (وأعوذُ بعظمتك أن أُغْتَال) وپناه ميبرم از اينكه ناگهان گرفته شوم، و بی خبر نابود شوم (من تحتي) و توسط فروریختن زمین هلاک شوم.