پیامبر صلی الله علیه وسلم خبر می دهد که شایستۀ مسلمانی که چیزی از حقوق و یا اموال برای وصیت کردن داشته باشد هرچند اندک باشد، این که سه شب بر او بگذرد و وصيت نامه اش را ننوشته باشد. عبد الله بن عمر رضی الله عنهما می گوید: از وقتی اين سخن را از رسول الله صلى الله عليه وسلم شنيده ام، يک شب نيز بر من نگذشته مگر اينکه وصيت نامه ام نزدم بوده است.

• مشروعیت وصیت و مبادرت ورزیدن با بیان آن، جهت رعایت دستور شارع پیرامون آن، و نیز آمادگی برای مرگ، و نیز برای تبصر در آن و مصرف آن، قبل از این که مشغولیتی او را از وصیت مشغول سازد.
• وصیت : به معنای عهد است، این که انسان برای شخصی تعهد می کند که پس از مرگ او در مقداری از مال اش را تصاحب کند، و یا به شخصی تعهد می کند تا از فرزندان خردسال اش مراقبت کند، و یا برای کسی تعهد نماید که پس از مرگش در بخشی از کارهای که در اختیار دارد تصرف کند.
• وصیت بر سه قسم است: 1- مستحب، و آن وصیتی است با مقداری از مالی که در راه خیر و نیکی صرف می شود. تا ثوابش پس از مرگش به او برسد. 2- واجب، که عبارت است از حقوقی که بر او می باشد، خواه این حقوق متعلق به الله متعال باشد، مانند زکات که نپرداخته است، یا کفاره، و یا مانند آنها که شرعا بر او واجب است، و یا اینکه این حقوق متعلق به انسان ها باشد؛ مانند بدهی، و ادای امانت ها، 3- وصیت حرام: اگر وصیتش از ثلث مالش بیشتر باشد، و یا به یکی از ورثه وصیت کند.
• فضیلت ابن عمر رضی الله عنهما، و مبادرت ورزی او به کار نیک، و پیروی از شارع حکیم.
• ابن دقیق عید می گوید: ترخيص در دو و سه شب، برای دفع حرج و سختی است.
• موارد مهم باید به صورت کتبی ثبت شود؛ بخاطر اثبات و حفظ بهتر حقوق.