پیامبر صلی الله علیه وسلم کسی را که قرآن خوانده و آن را تلاوت نموده، چه از روی قرآن و چه از حفظ ، به صاحب شتری تشبیه کرده است که به ریسمانی که با آن زانوهای شتر را می بندد، چنانکه اگر دائما با بستن شتر از آن مراقبت کند و بدان توجه داشته باشد، می تواند آن را نگه دارد؛ و اگر ریسمانش را باز کند، آن را رها کرده و می رود؛ صاحب قرآن نیز چنین است؛ اگر همواره تلاوت قرآن داشته و حفظ خود را تکرار نموده و مرور کند، باقی می ماند؛ و اگر چنین نکند، قرآن را از خاطر برده و فراموش می کند بنابرین مادامی که پیگیری و مراقبت وجود داشته باشد، حفظ وی باقی خواهد بود.