रसूल अलैहि वसल्लम) ले जानकारी दिनुभएको छ, अल्लाह ताआलाले भन्नुहुन्छ: म मेरो सेवकको विचार अनुसार काम गर्छु। उसले मलाई जस्तो सोच्दछ, त्यसरी नै उसलाई व्यवहार गर्छु। राम्रो भनेको राम्रो हो र नराम्रो भनेको नराम्रो हो। जब उसले मलाई सम्झन्छ, मेरो दया, अनुग्रह, समर्थन, मार्गदर्शन र सुरक्षा उससँग रहन्छ। यदि उसले मेरो महिमा गर्छ र एकान्तमा तहलील पढ्छ र यसरी मलाई सम्झन्छ भने, म उसलाई एकान्तमा सम्झन्छु। यदि ऊ मलाई कुनै समूहमा सम्झन्छ भने, म उसलाई त्यो समूहभन्दा ठूलो र राम्रो समूहमा सम्झन्छु। जो अल्लाहको तर्फ एक शिब्र (एक बित्ता) नजिक जान्छ, अल्लाह उसको तर्फ एक जिराअ (एक हात) नजिक आउनुहुन्छ। यदि उसले अल्लाहको तर्फ एक जिराअ (एक हात) नजिक जान्छ भने, अल्लाह उसको तर्फ एक बाअ (दुई हात) नजिक आउनुहुन्छ। यदि ऊ अल्लाह तर्फ हिँडेर आउँछ भने, अल्लाह ऊ तर्फ दौडेर आउनुहुन्छ। छोटकरीमा भन्नुपर्दा, जब कुनै सेवक आज्ञाकारिता र दासतामा आफ्नो पालनकर्तातर्फ अगाडि बढ्छ, अल्लाह सर्वशक्तिमानले उसलाई आफ्नो नजिक खिच्नुहुन्छ। उपासनाको कार्य जति पूर्ण हुन्छ, अल्लाह त्यति नै नजिक हुनेछन्। अल्लाहको आशीर्वाद र उनको प्रतिफल सेवकको कार्य र प्रयास भन्दा धेरै ठूलो छ। मोमिन सधैं अल्लाहप्रति राम्रो धारणा राख्छ, ऊ कर्ममा सक्रिय हुन्छ र अल्लाहलाई नभेट्दासम्म कर्मप्रतिको जोश बढ्दै जान्छ।