پیامبر صلی الله علیه و سلم از مشروط کردن دعا به چیزی، حتی اگر به مشیت و خواست خدا باشد، نهی کردند؛ زیرا این امری معلوم و قطعی است که خداوند نمی‌آمرزد مگر آنکه خود بخواهد، و شرط کردن مشیت معنایی ندارد؛ چرا که مشیت تنها برای کسی شرط می‌شود که ممکن باشد بدون خواست خود و با اجبار کاری را انجام دهد، و خداوند سبحان از چنین چیزی منزه است. و پیامبر صلی الله علیه و سلم این را در پایان حدیث با این سخنشان که «زیرا هیچ اجبارکننده‌ای برای او نیست» بیان کرده‌اند. همچنین خداوند هیچ چیزی را که عطا می‌کند، بزرگ و سنگین نمی‌شمارد و عاجز نیست و هیچ چیز بر او گران نمی‌آید تا گفته شود: اگر خواستی. و مشروط کردن دعا به مشیت، نوعی بی‌نیازی نشان دادن از آمرزش اوست. زیرا این سخن گوینده که «اگر خواستی فلان چیز را به من بدهی، پس بده»، تنها در برابر کسی به کار می‌رود که یا از او بی‌نیاز باشی یا عاجز و ناتوان باشد. اما در برابر قادر و توانا و در حالت اضطرار و نیاز به او، شخص در خواسته‌اش قاطعیت به خرج می‌دهد و مانند فقیری که به آنچه می‌خواهد مضطر است، سؤال می‌کند و به خدا پناه می‌برد؛ زیرا اوست آن بی‌نیاز کامل و بر هر چیزی توانا.

• نهی از مشروط کردن دعا به مشیت.
• منزه دانستن خداوند از آنچه شایستهٔ او نیست، و گستردگی فضل او، و کمال بی‌نیازی، کرم و بخشندگی او سبحانه و تعالی.
• اثبات کمال برای خداوند عز و جل.
• بزرگ شمردن رغبت به آنچه نزد خداست و گمان نیک داشتن به او سبحانه.
• از برخی مردم مشروط کردن دعا به مشیت سر می‌زند در حالی که متوجه نیستند، مانند این سخن: «جزاک الله خیراً ان شاء الله» (خداوند به تو پاداش نیک دهد، اگر خدا بخواهد)، «الله یرحمه ان شاء الله» (خداوند او را بیامرزد، اگر خدا بخواهد). این کار به دلیل حدیث این باب، جایز نیست.

1. صفحه ی اصلی
2. فضائل و آداب
3. فقه دعاها و ذكرها
4. آداب دعا
5. بروز رسانی

• رسول الله صلى الله عليه وسلم پس از گذشتِ يک سوم شب برمی خاست و می فرمود: «ای مردم، الله را ياد کنيد».
• روزه داران نزد شما افطار کنند، نيکان غذای تان را بخورند و ملائکه بر شما درود بفرستند.
• دعای هريک از شما پذيرفته می شود مادامی که عجله نکند و نگويد: دعا کردم و دعايم پذيرفته نشد.
• رسول خدا صلی الله علیه و سلم دعاهای جامع (کوتاه و پرمعنا) را دوست داشتند و غیر از آن را رها می‌کردند