پیامبر صلی الله علیه و سلم خبر دادهاند: که مسلمان هرگاه خدا را بخواند و از او چیزی بخواهد که گناه نباشد، مانند درخواست آسان شدن گناه و ظلم، و یا قطع رابطهٔ خویشاوندی، مانند دعا علیه فرزندان و خویشاوندان، مگر آنکه خداوند در برابر دعایش یکی از سه چیز را به او عطا میکند: یا اینکه دعایش را به زودی برایش برآورده میسازد و آنچه را خواسته به او میدهد. و یا اینکه خداوند عز و جل آن را به عنوان پاداشی در روز قیامت برایش به تأخیر میاندازد تا موجب بلندی درجات یا رحمت و آمرزش گناهانش شود. و یا اینکه در دنیایش، به اندازهٔ آن دعا، بدی را از او دفع میکند. پس اصحاب به پیامبر صلی الله علیه و سلم گفتند: در این صورت زیاد دعا میکنیم؛ تا به یکی از این فضیلتها دست یابیم؟ پس پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمودند: آنچه نزد خداوند است، بیشتر و بزرگتر از آن چیزی است که شما میخواهید، پس عطای او تمام نمیشود و پایان نمیپذیرد.