پېغمبر ﷺ خبر ورکوي چې کله یو مسلمان دعا وکړي او له الله تعالی څخه داسې څه ونه غواړي چې ګناه وي — د بېلګې په توګه چې ګناه او ظلم کول ورته اسان کړي، یا دا چې د خپلوۍ د پرېکون دعا وکړي — مثلا خپلو اولادونو یا خپلوانو ته ښېراوې وکړي — نو الله تعالی به خامخا د هغه په دعا سره یو له درې شیانو ورکړي: یا خو به یې دعا ژر قبوله کړي او هغه څه به ورکړي چې غوښتلي یې دي. او یا دا چې الله تعالی به یې ورته اجر د قیامت ورځې ته وروسته کړي، په مرتبې لوړلو، يا ترحم او د ګناهونو په بخښلو سره. او یا به ترې په دنیا کې د دعا په اندازه شر دفع کړي. صحابه کرامو نبي صلی الله علیه وسلم ته وویل: نو دعا به زیاته کوو؛ تر څو لدې فضیلتونو څخه یو تر لاسه کړو. هغه صلی الله علیه وسلم وفرمایل: هغه څه چې د الله سره دي زیات او لوی دي له هغه څه نه چې تاسو یې ترې غواړئ، د هغه وړکړه خلاصی او پای نه لري.

• د مسلمان دعا قبلېږي او نه مستردېږي، خو چې په شرطونو او ادابو برابره وي، نو بنده ته په کار ده چې زیاته دعا وکړي او د قبلېدو لپاره یې بې صبري ونه کړي.
• د دعا قبلېدل یوازې د غوښتنې د ترلاسه کولو پورې محدود نه دي؛ ځکه کېدای شي په دعا سره یې ګناهونه وبخښي او یا یې ورته (اجر او ثواب) په آخرت کې ذخیره کړي.
• ابن باز ویلي: (په دعا کې) ټینګار کول، پر الله تعالی ښه ګمان درلودل او هېڅکله نه ناهیلی کېدل د دعا د قبلېدو له لویو لاملونو څخه دي، نو هر انسان باید په دعا کې اصرار ولري (ډېرې زارۍ وکړي) او پر الله تعالی نېک ګمان وکړي، او پوه شي چې الله حکیم او پوه ذات دی، نو کېدای شي د حکمت له مخې یې دعا ژر قبوله کړي، او یا یې د حکمت له مخې وځنډوي، او یا سوال کوونکي ته له هغه څه غوره ورکړي چې ده یې غوښتنه کړی وي.