از عثمان به عفان ـ رضی الله عنه ـ روایت است که رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ فرمود: «مَنْ تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ الْوُضُوءَ خَرَجَتْ خَطَايَاهُ مِنْ جَسَدِهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَظْفَارِهِ»: «هرکس وضو بگیرد و خوب وضو بگیرد، گناهانش از بدنش خارج میشود تا جایی که از زیر ناخنهایش بیرون میآید».
صحیح است - به روایت مسلم
پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ خبر میدهد که هرکس وضو را با رعایت سنتها و آداب آن به جا آورد، این کار از اسباب پاک شدن گناهان و بدیهای اوست، تا آنجا که گناهانش از زیر ناخنهای دستها و پاهایش خارج میشود.
از نکات این حدیث
تشویق به فراگیری وضو و سنتها و آداب آن و عمل کردن به آن.
فضیلت وضو و اینکه کفارهٔ گناهان صغیره است، اما برای گناهان کبیره توبه لازم است.
شرط خارج شدن گناهان، کامل نمودن وضو و انجام آن بدون ایراد است، چنانکه پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ بیان داشته است.
پاک شدن گناهان در این حدیث، مقید به دوری از گناهان کبیره و توبه از آنهاست. الله تعالی میفرماید: {إِن تَجتَنِبوا كَبائِرَ ما تُنهَونَ عَنهُ نُكَفِّر عَنكُم سَيِّئَاتِكُم} [نساء: ۳۱] (اگر از گناهان بزرگی که از آن نهی شدهاید دوری کنید، گناهان [صغیره]تان را از شما میزداییم).