از جابر بن عبدالله رضی الله عنهما روایت است که گفت: شنیدم که رسول الله صلی الله علیه وسلم میفرمود: «مَنْ لَقِيَ اللهَ لَا يُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا دَخَلَ الْجَنَّةَ، وَمَنْ لَقِيَهُ يُشْرِكُ بِهِ دَخَلَ النَّارَ»: «هرکس درحالی به دیدار الله برود که چیزی را با او شریک نیاورده باشد، وارد بهشت میشود و کسی که به دیدار او برود درحالیکه به او شرک آورده، وارد دوزخ میشود».
صحیح است - به روایت مسلم
پیامبر صلی الله علیه وسلم خبر میدهد که هرکس درحالی بمیرد که چیزی را با الله شریک نیاورده باشد، فرجامش بهشت است؛ ولو اینکه به سبب برخی از گناهانش عذاب شود؛ و هرکس درحالی بمیرد که چیزی را با الله شریک نیاورده باشد، در دوزخ جاودانه میشود.
از نکات این حدیث
فضیلت توحید و اینکه توحید، سبب نجات از جاودانگی در دوزخ است.
نزدیکی بهشت و دوزخ به انسان و اینکه میان او و این دو جز مرگ نیست.
هشدار نسبت به شرک - کم و زیاد آن - زیرا نجات از دوزخ به اجتناب از شرک وابسته است.
آنچه در مورد اعمال معتبر است، این است که بنده اعمالش را چگونه به پایان رسانده است.