ነቢዩ (የአላህ ሰላትና ሰላም በእርሳቸው ላይ ይስፈን) እውነተኛ ሆኖም ቢሆን በመሸጥና በመግዛት ወቅት ከመማልና መሃላን ከማብዛት አስጠነቀቁ። መሀላ ሸቀጡና እቃው እንዲፈለግ ምክንያት እንደሆነ ነገር ግን የትርፉና የስራውን በረከት የሚያጎልና የሚያጠፋ መሆኑንም ተናገሩ። አላህ በርሱ ላይ የመሰረቅ ወይም የመቃጠል ወይም የመስመጥ ወይም የመዘረፍ ወይም የመነጠቅ ወይም ከዚህ ውጪ ያሉ ገንዘቡ እንዲጠፋ የሚያደርጉ ምክንያቶችን ሊጋርጥበት ይችላል።

• በአላህ የመማል ጉዳይ ትልቅ እንደሆነና አስፈላጊ ካልሆነ በቀር እንደማይማል እንረዳለን።
• ሐራም ስራ መጠኑ ቢበዛ ራሱ በረከቱ በመነሳቱ መልካም ነገር የለውም።
• አልቃሪይ እንዲህ ብለዋል: "የተሰራው በረከት የሚወገደው ወይ ገንዘቡ በሚያጋጥመው ጥፋት ነው፤ ወይም በቅርብ ህይወቱ ለሚጠቅመው ወይም ለመጪው አለም ምንዳ በማያስገኝለት ጉዳይ ወጪ በማድረግ ነው፤ ወይም እርሱ ዘንድ ቢሆንም መጠቀሙን በመነፈግ ነው፤ ወይም የማያመሰግነው ሰው እንዲወርሰው በማድረግ ነው።"
• ነወዊይ እንዲህ ብለዋል: "ይህ ሐዲሥ በንግድ ወቅት መሀላ ማብዛት ክልክል መሆኑን ያስረዳል። መማል ሳያስፈልግ መማል ይጠላልና። በመሃላ ሸቀጥን ማዋደድ ደሞ ጉዳዩን ያብሰዋል። ምንአልባት ገዢ በመሃላው ታግዞ ገዝቶ ሊሆን ይችላልና።"
• መሀላ ማብዛት የኢማንና የተውሒድ ጉድለት ነው። ምክንያቱም መሀላ ማብዛት ወደ ሁለት ነገር ያደርሳል: አንደኛው: መሀላውን ወደ መዘናጋትና ቦታ ወዳለመስጠት ሲሆን፤ ሁለተኛው ጉዳይ ደግሞ: ወደ ውሸት ነው። መሀላው የበዛ ሰው በውሸት የመማል እድሉ ሰፊ ነው። ስለዚህም መሀላን መቀነስና አለማብዛት ይገባል። ይህንን በማስመልከትም አላህ እንዲህ ብሏል: {መሀላዎቻችሁን ጠብቁ!} [አልማኢዳህ: 89]

1. ዋና ገፅ
2. ትርፍ ተግባራትና ስነ-ስርዓት
3. ሸሪዓዊ ስነ-ስረዓቶች
4. የመናገርና የዝምታ ስነ-ስርዓት
5. ሓዲሥ

• ሙስሊም ማለት ሙስሊሞች ከምላሱና እጁ (ክፋት) ሰላም የሆኑበት ነው። ሙሃጂር (ስደተኛ) ማለት አላህ የከለከለውን የተወ ነው።
• አንድ ሰው ወንድሙን ከወደደው እንደሚወደው ይንገረው።
• አላህ ዐዘ ወጀል እንዲህ አለ: ‹የአደም ልጅ ዘመንን በመሳደብ ያውከኛል። ዘመን እኔው ነኝ ፤ ነገሮች በኔ እጅ ናቸው፤ ምሽቱንና ቀኑን የምገለባብጠው እኔ ነኝ።›...
• ሙእሚን የሆነ ሰው እጅግ ተቺ፣ እጅግ ተራጋሚ፣ ፀያፍ ተግባር ሰሪ፣ መጥፎ ንግግር ተናጋሪ አይደለም።