Nagpabatid ang Propeta (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) na si Allāh (napakataas Siya) ay nagsasabi sa banal na ḥadīth: "Namemerhuwisyo sa Akin at nangmamata sa Akin ang tao na nang-aalipusta at namumula sa panahon sa sandali ng pagbaba ng mga kasawiang-palad at mga kinasusuklaman." Ito ay dahil Siya (kaluwalhatian sa Kanya) ay ang Tagapangasiwa – tanging Siya – at ang Tagapatnugot sa anumang nangyayari. Kaya ang pag-alipusta sa Panahon ay isang pag-alipusta kay Allāh (kamahal-mahalan Siya at kapita-pitagan). Ang panahon ay isang nilikhang pinagsisilbi lamang, na nagaganap dito ang mga nangyayari ayon sa utos ni Allāh (napakataas Siya).

• Ang ḥadīth na ito ay kabilang sa isinasalaysay ng Propeta (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) tungkol sa Panginoon niya at tinatawag na banal o pandiyos na ḥadīth. Ito ay ang ḥadīth na ang pananalita nito at ang kahulugan nito ay mula kay Allāh, gayon pa man wala rito ang mga kakanyahan ng Qur'ān na ikinabukod nito sa iba gaya ng pagpapakamananamba sa pagbigkas nito, pagsasagawa ng kadalisayan para rito, paghahamon nito, paghihimala, at iba pa rito.
• Ang Pagpapakamagalang kay Allāh (Kaluwalhatian sa Kanya) sa Salita at Paniniwala
• Ang pagkakinakailangan ng pananampalataya sa pagtatadhana at pagtatakda at ang pagtitiis sa perhuwisyo.
• Ang perhuwisyo ay hindi kapinsalaan sapagkat ang tao ay napeperhuwisyo ng pagkarinig ng pangit o pagkapanood nito subalit siya ay hindi napipinsala niyon. Gayundin, napeperhuwisyo siya sa masangsang na amoy gaya ng sibuyas at bawang at hindi naman siya napipinsala dahil doon.
• Si Allāh (kaluwalhatian sa Kanya at napakataas Siya) ay napeperhuwisyo ng ilan sa mga masagwang gawain ng mga lingkod Niya subalit Siya (kapita-pitagan Siya at kataas-taasan) ay hindi napipinsala niyon, gaya ng sinabi Niya (napakataas Siya) sa banal na ḥadīth: "O mga lingkod Ko, tunay na kayo ay hindi makaaabot sa pagpinsala sa Akin para makapinsala kayo sa Akin at hindi makaaabot sa pagpakinabang sa Akin para makapagpakinabang kayo sa Akin."
• Ang pag-alipusta sa panahon at ang paglalarawan dito ay nababahagi sa tatlong bahagi: 1. Na alipustain niya ang panahon sa pagiging ito ay ang tagagawa at na ang panahon ay ang nagpapasalit-salit sa mga bagay-bagay sa kabutihan at kasamaan! Ito ay Malaking Shirk dahil siya ay naniwala na kasama kay Allāh ay may isang tagalikha at dahil siya ay nag-ugnay ng pagpapairal ng mga nangyayari sa iba pa kay Allāh. 2. Na alipustain niya ang panahon hindi dahil sa paniniwala niya na ito ay ang tagagawa; bagkus naniniwala siya na si Allāh ay ang Tagagawa subalit inaalipusta niya ito dahil ito ay kinalalagyan ng bagay na kinasusuklamang ito sa ganang kanya. Ito ay ipinagbabawal. 3. Na pinapakay niya ang payak na kabutihan nang walang paninisi. Ito ay pinapayagan. Kabilang dito ang sabi ni Lot (sumakanya ang basbas at ang pangangalaga): {at nagsabi: "Ito ay isang araw na nakaririndi." } (Qur'ān: 11:77)

1. Ang Pangunahin
2. Ang mga Kainaman at ang mga Kaasalan
3. Ang mga Kaasalang Ayon sa Sharī`ah
4. Ang mga Kaasalan ng Pagsasalita at Pananahimik
5. Ang ḥadīth

• Ang Muslim ay ang sinumang naligtas ang mga Muslim mula sa dila niya at kamay niya. Ang tagalikas ay ang sinumang umiwan ng sinaway ni Allāh."}
• Kapag inumaga ang anak ni Adan, tunay na ang mga bahagi ng katawan, ang lahat ng mga ito, ay nagpapakumbaba sa dila, na nagsasabi: Mangilag kang magkasala alang-alang sa amin sapagkat kami ay nasa iyo lamang kaya kung nagpakatuwid ka, magpa...
• Nakaaalam ba kayo kung ano ang panlilibak?" Nagsabi sila: "Si Allāh at ang Sugo Niya ay higit na maalam." Nagsabi siya: "[Ito] ang pagbanggit mo ng kapatid mo hinggil sa anumang kasusuklaman niya
• Sino itong nanunumpa sa Akin na hindi Ako magpapatawad kay Polano? Tunay na Ako ay nagpatawad na sa kanya at nagpabagsak sa gawa mo.