มีชายอาหรับชนบทคนหนึ่งได้ขอให้ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม สอนเขาเกี่ยวกับถ้อยคำหนึ่งที่เขาจะใช้กล่าวรำลึก ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ก็สอนเขาว่า เจ้าจงกล่าว "لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ" ท่านนบีได้เริ่มด้วยคำปฏิญาณเตาฮีด ซึ่งความหมายของมันคือ ไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่ควรแก่การเคารพภักดีอย่างแท้จริง นอกจากอัลลอฮ์เพียงพระองค์เดียว "الله أكبر كبيرًا" หมายถึง อัลลอฮ์ทรงยิ่งใหญ่ที่สุดเหนือทุกสิ่ง "والحمد لله كثيرًا" หมายถึง การสรรเสริญอย่างมากมายเป็นสิทธิของอัลลอฮ์ สรรเสริญในคุณลักษณะของพระองค์ การกระทำของพระองค์ และความโปรดปรานที่นับไม่ถ้วน "سبحان الله رب العالمين" หมายถึง อัลลอฮ์ทรงบริสุทธิ์ยิ่งจากความบกพร่องไม่สมบูรณ์ "لا حول ولا قوة إلا بالله العزيز الحكيم" หมายถึง ไม่มีการเปลี่ยนแปลงจากสภาพหนึ่งไปสู่อีกสภาพหนึ่งเว้นแต่ด้วยพลังอำนาจของอัลลอฮ์ และการช่วยเหลือและความสำเร็จของพระองค์ ชายผู้นั้นกล่าวต่อไปว่า ถ้อยคำเหล่านี้มีไว้สำหรับพระเจ้าของฉัน เพื่อที่จะกล่าวรำลึกถึงพระองค์และถวายเกียรติแด่พระองค์ แล้วสำหรับฉันจะขอดุอาอ์เพื่อตัวเองอย่างไร? ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ตอบว่า เจ้าจงกล่าว "โอ้อัลลอฮ์ ได้โปรดอภัยให้ฉัน" ด้วยการลบล้างความชั่วต่างๆ และปกปิดมัน "โปรดเมตตาฉัน" ด้วยการประทานคุณประโยชน์ทั้งทางศาสนาและทางโลกแก่ฉัน "โปรดชี้นำฉัน" ไปสู่สภาวะที่ดีที่สุดและไปสู่เส้นทางที่เที่ยงตรง "และโปรดประทานปัจจัยริสกีแก่ฉันด้วยเถิด" ทรัพย์สินที่หะลาล สุขภาพที่ดี ความดีทั้งหมด และพลานามัยที่ดี