హవాజిన్ తెగకు చెందిన బందీలను ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వ సల్లం వద్దకు తీసుకువచ్చారు. వారిలో ఒక స్త్రీ తన బిడ్డ కోసం వెతుకుతోంది. ఆమె తన రొమ్ములలో పాలు నిండిపోయి బాధ కలిగిస్తూ ఉండడం వల్ల, ఆమెకు ఎవరైనా పసిబిడ్డ కనపడితే చాలు అతన్ని చేతుల్లోనికి తీసుకుని అతనికి పాలిస్తున్నది. తరువాత బందీలలో తన సొంత బిడ్డను ఆమె కనుగొన్నది, అంతే ఆమె ఉప్పొంగిన ప్రేమ, దయ, కరుణతో అతన్ని తీసుకొని, తన ఛాతీకి హత్తుకుని, ఆ బాలునికి పాలిచ్చింది. అది చూసి ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వ సల్లం తన సహచరులతో ఇలా అన్నారు: “మీ అభిప్రాయం ఏమిటి - ఈ స్త్రీ తన బిడ్డను అగ్నిలోనికి విసిరివేయగలదని అనుకుంటున్నారా?” దానికి మేము: “ఆమె తన ఇష్టపూర్వకంగా ఎన్నటికీ విసిరివేయదు” అన్నాము. ఆయన సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం ఇలా అన్నారు: “ఈ స్త్రీ తన బిడ్డ పట్ల కనికరం చూపే దానికంటే అల్లాహ్ తన ముస్లిం దాసుల పట్ల ఎక్కువ దయ, కనికరం గలవాడు”.