Nëna e besimtarëve, Aishja (Allahu qoftë i kënaqur me të!), ka treguar për disa nga sjelljet e Profetit ﷺ, dhe ndër ato që ka përmendur është, se kurdoherë që i jepej mundësia të zgjidhte mes dy çështjeve, Profeti ﷺ zgjidhte atë më të lehtën, përderisa ajo më e lehta nuk nënkuptonte mëkat; por nëse ajo nënkuptonte mëkat, atë herë ai ishte më i largëti nga të gjithë njerëzit prej saj dhe në atë rast e zgjidhte më të vështirën. Profeti ﷺ nuk merrte hak për veten; përkundrazi, toleronte dhe falte për të drejtën e tij, përveç nëse shkeleshin e cenoheshin ndalesat e dispozitat e Allahut, atëherë ai hakmerrej për hir të Allahut, dhe njëherësh ishte ndër ata që zemëroheshin më së shumti për çështjet që kanë të bëjnë me fenë e Allahut të Lartësuar.

• Pëlqehet zgjedhja e çështjes më të lehtë, përderisa në të nuk ka mëkat.
• Feja islame është e lehtë.
• Është e ligjshme që besimtari të hidhërohet për hir të Allahut të Lartësuar.
• Nga ky hadith përfitojmë gjendjen në të cilën ishte Profeti ﷺ, si: butësia, durimi dhe qëndrueshmëria në të vërtetën gjatë implementimit të ndëshkimeve të përcaktuara nga Allahu i Lartësuar.
• Ibn Haxheri ka thënë: "Nga ky hadith përfitojmë se lihet mënjanë ajo që është e vështirë, merret ajo që është më e lehtë dhe braktiset këmbëngulja në atë që nuk është e domosdoshme."
• Nxitja për falje, përveç në të drejtat e Allahut të Lartësuar.