සහර් කිරීම සඳහා නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් දිරි ගන්වා ඇත. එනම් උපවාසය සඳහා සූදානම් වනු පිණිස රාත්‍රිය අවසානයේ ආහාර ගැනීමය. සැබැවින්ම එහි සමෘදිය ඇත. ප්‍රතිඵල හා කුසල් අතරින් බොහෝ යහපත ඇත. රාත්‍රිය අවසානයේ ප්‍රාර්ථනා කිරීම සඳහා අවදි වීම, උපවාස ශීලය මත ගොඩ නැගෙන දේව භක්තිය, ඒ සඳහා උනන්දු වීම, දුෂ්කරතාවය සැහැල්ලු කිරීම යනාදී යහපත ද එහි ඇත.

• සහර් කිරීම වඩාත් සතුටුදායක ක්‍රියාවකි. එය ක්‍රියාවට නංවමින් ආගමික නියෝගය පිළිපැදිය යුතුය.
• ඉබ්නු හජර් තුමා, ෆත්හුල් බාරී නම් ග්‍රන්ථයේ මෙසේ පවසයි: "සහර් වේලාවේ පවතින සමෘද්ධිය විවිධ පැතිකඩවලින් ලබනු ඇත. එය නබි පිළිවෙත අනුගමනය කිරීමක් මෙන්ම ආගම් ලත් ජනයාට වෙනස්ව කටයුතු කිරීමකි. නැමදුම සඳහා එමගින් ශක්තිය ලැබේ. උනන්දුව වර්ධනය වේ. කුසගින්නේ බලපෑමෙන් නරක ගුණාංග පාලනය වේ. තමන්ගෙන් අයදින අයට දානමාන කිරීමට හෝ ඔහු සමග එක්ව ආහාර අනුභව කිරීමට හේතුවක් වේ. පිළිතුරු අපේක්ෂා කරන වේලාවෙහි අල්ලාහ්ව මෙනෙහි කිරීමටත්, ප්‍රාර්ථනා කිරීමටත් හේතුවක් වේ. උපවාසය ගැන නොසැලකිලිමත් වූවන් හට නින්දට පෙර උපවාසයේ අධිෂ්ඨානය ගොඩ නැගීමටද එය හේතුවක් වෙයි."
• හදවත විවෘත වී ශරීආ නීතියේ උසස්භාවය එමගින් වටහා ගනු පිණිස නීතිය සමග ප්‍රඥාව සසඳමින් නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් ඉගැන්වූ අලංකාර පිළිවෙත.
• ඉබ්නු හජර් තුමා මෙසේ පවසයි: සහර් වේලාවෙහි පුද්ගලයකු ආහාර පාන පරිභෝජනය කරනුයේ ඉතා අඩුවෙනි.

1. මුල් පිටුව
2. ආගමික නීති හා එහි මූලධර්ම
3. වත්පිළිවෙත් පිළිබඳ ආගමික නීති
4. උපවාසය
5. උපවාසයේ අතිරේක කරුණු
6. නබි වදන

• “ජනයා උවාසයෙන් මිදීම ඉක්මන් කරන කල්තාක් යහපත මතම සිටිති.”
• කවරෙකු උපවාසය රකින්නෙකුහට උපවාසය මිදෙන්නට සළස්වන්නේ ද ඔහුට හිමි ප්රතිඵලය මෙන් සමාන ප්රතිඵලයක් මොහුට ද හිමි වන්නේය....
• අපගේ උපවාසය හා ආගම් ලත් සෙසු ජනයාගේ උපවාසය අතර වෙනස ‘සහර්’ (නම් අළුයම්) කාලයේ ආහාර ගැනීමය.
• “අපි අල්ලාහ්ගේ දූතයාණන් (සල්ලල්ලාහු අලය්හි වසල්ලම්) තුමාණන් සමග සහර් කළෙමු. පසුව එතුමාණෝ සලාතය සඳහා නැගී සිටියහ. මම, "අදාන් හා සහර් අතර කොපමණ කාලයක් තිබුණේදැ?"යි විමසා සිටියෙමි. එතුමා, "ආයාත් පනහක ප්‍රමාණයක්" යැයි පැවසූහ...