پیامبر صلی الله علیه و سلم به سحری خوردن، که همان خوردن در آخر شب برای آمادگی جهت روزه است، تشویق کرده‌اند؛ زیرا در آن «برکت» یعنی خیر فراوانی از اجر و ثواب، و برخاستن در آخر شب برای دعا، و نیرو گرفتن برای روزه، و با نشاط شدن برای آن، و کاستن از سختی آن وجود دارد.

• مستحب بودن سحری خوردن و فرمانبرداری از امر شرعی با انجام دادن آن.
• ابن حجر در فتح الباری گفته است: برکت در سحری از جنبه‌های گوناگونی حاصل می‌شود، و آنها عبارتند از: پیروی از سنت، مخالفت با اهل کتاب، نیرو گرفتن به وسیلهٔ آن برای عبادت، افزایش نشاط، جلوگیری از بداخلاقی‌ای که گرسنگی برمی‌انگیزد، سبب شدن برای صدقه دادن به کسی که در آن هنگام درخواست می‌کند یا با او بر سر سفره یکجا می‌شود، سبب شدن برای ذکر و دعا در وقتِ امید به اجابت، و فراهم شدن فرصتِ نیت برای کسی که پیش از خواب آن را فراموش کرده است.
• نیکوییِ آموزش پیامبر صلی الله علیه و سلم، از آن جهت که ایشان حکم را با حکمت همراه می‌کنند؛ تا دل به آن آرام گیرد و والاییِ شریعت با آن شناخته شود.
• ابن حجر گفته است: سحری با کمترین خوردنی و آشامیدنی‌ توسط فرد، حاصل می‌شود.

1. صفحه ی اصلی
2. فقه و اصول فقه
3. فقه عبادات
4. روزه
5. سنت هاى روزه
6. بروز رسانی

• مردم همواره در خیر به سر می برند، تا هنگامی که در افطار عجله کنند
• رسول الله صلى الله عليه وسلم پيش از آن که نماز بخواند، با چند خرمای تازه افطار می کرد.
• هرکس به روزه داری افطاری دهد، اجری مانندِ اجر روزه دار به او می رسد.
• دو تن از اصحاب محمد صلى الله عليه وسلم هستند که هيچيک از آنها در انجامِ کارهای نيک کوتاهی نمی کند.